سطح علمی دانشگاه علم و صنعت ايران

 سطح علمی دانشگاه علم و صنعت ايران

--------------------------------------------

"سامانه صدای مشاور تحصیلی"

مشاوره دهنده تخصصی دانشگاهی

برای تماس با مشاورین ما تنها با تلفن ثابت و بدون گفتن کد، با شماره   9099071613  تماس بگیرید.

تماس از 8 صبح تا 12 شب

حتی ایام تعطیل

...........................................................

 سطح علمی دانشگاه علم و صنعت ايران

پرديس اصلی دانشگاه علم و صنعت ايران در زمينی به مساحت 420 هزار متر مربع در شمال شرقی شهر تهران واقع شده است. اين دانشگاه هشتاد سال سابقه فعاليت های آموزشی و پژوهشی دارد. هسته اوليه دانشگاه در سال 1308 با هدف ايجاد زمينه های لازم برای تحصيلات دوره عالی مهندسی در کشور، تحت عنوان مدرسه صنعتی دولتی بابهره گيری از استادان آلمانی وايرانی در خيابان 30تير ( قوام السلطنه سابق) تأسيس شد و بعداًبه هنرسرای عالی تغيير نام يافت. در آن زمان هيچ موسسه آموزش عالی مهندسی در کشور وجود نداشت . سال1311 اولين دانش آموخته مهندسی ايران دررشته مهندسی ماشين ودومی درسال 1314 اولين دانش آموخته در رشته مهندسی شيمی موفق به دريافت دانشنامه مهندسی گرديدند.در سال 1336 هنر سرای عالی با تغييراتی به محل فعلی دانشگاه صنعتی اميرکبير ( پلی تکنيک سابق) انتقال يافت و با نام هنر سرای عالی فنی(موسوم به انستيتوتکنولوژی تهران) فعاليت خود را تا مقطع فوق ليسانس مهندسی ادامه داد. از سال 1341 بار ديگر اين مؤسسه طی تحولاتی و به مکان جديديی در نارمک ( محل کنونی دانشگاه علم و صنعت ايران) انتقال يافت. پس از استقرار درمحل کنونی با ايجاد رشته های جديد زيرساخت های لازم جهت توسعه هنرسرای عالی ،پذيرش دانشجوی مهندسی استمراريافت و سال 1351 هنر سرای عالی به " دانشکده علم و صنعت ايران " تغييرنام داد . در آستانه پيروزی انقلاب اسلامی اوايل سال 1357 با توجه به گسترش و ايجاد تغييرات کمی و کيفی دربرنامه های علمی و آموزشی دانشکده واحراز شرايط لازم جهت ارتقاء به دانشگاه ، وزارت علوم وقت تبديل به " دانشگاه علم و صنعت ايران " راتاييد نمود.بعداز انقلاب فرهنگی وبازگشايی دانشگاه روند روبه رشد دانشگاه شتاب بيشتری به خود گرفت ودرمقاطع کارشناسی ارشد ودکتری دانشجوپذيرفت.

در حال حاضر دانشگاه علم و صنعت ايران دارای 5 معاونت ، 13 دانشکده ،12 مرکز تحقيقات ،2پژوهشکده ودارای 365عضو هيأت است که ازاين تعداد 42نفراستاد،102نفردانشيار،183 نفراستاديار و38 نفر مربی می باشد. پرديس اصلی دانشگاه دارای امکانات آموزشی وپژوهشی گسترده ای از قبيل کتابخانه مرکزی و 19 کتابخانه اقماری مستقر در دانشکده ها ، مراکز تحقيقاتی ، مرکز انتشارات، مرکز کامپيوتر، مرکز فناوری اطلاعات، مرکز آموزش الکترونيکی ،کارگاه های صنعتی ، آزمايشگاه های متعدد ، مجهز و تخصصی است.

درمجموعه اصلی دانشگاه ، علاوه بر وجود سيزده دانشکده، سه گروه مستقل آموزشی فرهنگ و معارف اسلامی، زبان های خارجه و تربيت بدنی فعاليت می نمايند.به علاوه ،دو واحد اقماری مستقردر اراک و بهشهر مستقر دو واحد ديگر درحال توسعه واقدام در دماوند و نور است.تعداد دانشجويان ، مقطع کارشناسی پرديس مرکزی و واحدهای اقماری حدود 6544نفر ، در مقطع کارشناسی ارشد3524 نفر و در مقطع دکتری 736 نفر مشغول به تحصيل می باشند.

با هدف ارج نهادن به مقام شامخ شهيدان هشت سال دفاع مقدس و همچنين تبيين آرمان های والای اين عزيزان که پيروان واقعی و عملی رهبر کبير خود، خمينی کبير بودند، مسئولان دانشگاه علم وصنعت ايران بر آن شدند تا با ساخت يادمانی برای پنج فرزند گمنام پير جماران، ياد و خاطره اين اسطوره های مقاومت و ايثار را جاودانه سازند.

حضور دانشگاه علم و صنعت ايران فقط به عرصه‌های علمی و صنعتی محدود نشده و درميادين مديريتی، ‌سياسی و فرهنگی نيز ظهوری قوی و موثر داشته است. به عنوان مثال آنجا که تحولات عظيم اجتماعی به ويژه انقلاب اسلامی ايران به رهبری پيامبرگونه حضرت امام خمينی (ره) ايثار، جانبازی و سردادن در راه عقيده و جهاد فی‌سبيل‌الله را می‌طلبيد فارغ‌التحصيلان و دانشجويان برخاسته از متن مردم اين دانشگاه لبيک گفته و نقش ها آفريدند و پيشتازی خود را به عنوان روشنفکران واقعی و اصيل جامعه به منصه ظهور نشاندند. تقديم يکصد و دو شهيد بزرگوار از سال 1353 تا پايان دوران دفاع مقدس 1368 بارزترين نشان فرهيختگی اقشار حاضر در صحنه اين دانشگاه در جوار ساير دانشگاههای کشور می‌باشد.

ياد استادان شهيد همچون کامران نجات‌اللهی، ناصر تابش، ‌ولی‌ا... صادقی و مهندس اصغرزاده دانش‌آموخته دانشگاه علم و صنعت ايران،‌سردار شهيد ستاری فرمانده سرافراز نيروی هوايی، شهيد محمد خليلی (1353)، شهيد محمد ملک لو (1357)، ‌شهيد رضا حاجی‌بهرامی (1357)، شهيد سيد عبدالرضا مجتبائی (1360) و ... پيشتازان شهدای دانش‌آموخته و دانشجو و شهيد احمد خاکسار (1362) و شهيد حسين احدی معز (1365) از کارکنان شريف دانشگاه و نيز ديگر شهدای دانشگاه را گرامی‌ می‌داريم.

دارندگان نشان های ملی

• مهندس سعيدی کيا، پايه گذار اولين دانشکده مهندسی راه آهن در ايران در دانشگاه علم و صنعت ايران، نشان درجه يک سازندگی
• دکتر عبدالله جاسبی، استاد دانشکده مهندسی صنايع دانشگاه، نشان درجه دو لياقت و مديريت
• دکتر وفا غفاريان، دانش آموخته رشته مهندسی صنايع دانشگاه، نشان درجه سه سازندگی
• مهندس ابوالقاسم آشوری، دانش آموخته دانشگاه، نشان درجه سه سازندگی
• مهندس صادق افشار، دانش آموخته دانشگاه، نشان درجه سه سازندگی
• مهندس علی وکيلی، دانش آموخته دانشگاه، نشان درجه دو سازندگی
• مهندس محمد جعفر بهرامی، دانش آموخته دانشگاه، نشان درجه سه سازندگی
• مهندس احتياطی، دانش آموحته دانشگاه، نشان درجه سه سازندگی
• مهندس حلوايی، دانش آموخته دانشگاه نشان، درجه سه سازندگی
• مهندس محمود قائلی، دانش آموخته دانشگاه، نشان درجه سه سازندگی
• مهندس بهلول اميری، دانش آموخته دانشگاه، نشان درجه سه سازندگی
• مهندس محمد شهابی، دانش آموخته دانشگاه، نشان درجه سه کار وتوليد

دانشکده مهندسی برق

دانشکده ی مهندسی برق دانشگاه علم و صنعت ايران در سال 1308 هجری شمسی هم زمان با تاسيس دانشگاه علم و صنعت ايران فعاليت خود را آغاز نموده و از سال 1350 تا کنون 5639 نفر در مقطع کارشناسی و 1480 نفر در مقطع کارشناسی ارشد و 91 نفر در مقطع دکتری از دانشکده ی برق فارغ التحصيل شده اند .

فضای آموزشی دانشکده شامل دو ساختمان مجزا می‌باشد که تحت عنوان دو ساختمان جديد و قديم مورد بهره‌برداری قرار می‌گيرد.

در ساختمان قديم برق، آزمايشگاههای آموزشی – پژوهشی، کتابخانه و مرکز کامپيوتر قرار دارند و ساختمان جديد و اصلی دانشکده شامل کلاسهای درس، اتاق رياست دانشکده، اتاق مديران، آموزش کارشناسی و تحصيلات تکميلی، امور پژوهش و تحقيقات، سالن کنفرانس، سالن سمينارها و آمفی‌تأتر دانشکده می‌باشد. مجموعه دو ساختمان جديد و قديم دانشکده برق دارای زيربنای تقريبی 12800 مترمربع است.

قابل ذکر است که ساختمان جديدی با زيربنای 17500 مترمربع برای دانشکده برق در دست احداث می‌باشد که به ياری خداوند ظرف 2سال آينده به بهره‌برداری خواهد رسيد.

دانشکده مهندسی برق داراي51 عضو هيئت علمی است که از اين تعداد7 نفر استاد، 24 نفر دانشيار، 17 نفر استاديار و 3 نفر مربی می‌باشند. دانشکده دارای 1233 نفر دانشجو است که از اين تعداد 587 نفر در مقطع کارشناسی، 531 نفر در مقطع کارشناسی ارشد و 186 نفر در مقطع دکترا مشغول به تحصيل هستند و در مجموع تعداد کارمندان اين دانشکده 30 نفر می‌باشد و 5 نفر کارشناس آموزشی مشغول به فعاليت هستند.

اين دانشکده در 6 رشته الکترونيک – مخابرات – قدرت – کنترل – مهندسی پزشکی و مخابرات امن فعاليت دارد.

در سال 1385 دانشکده بعنوان قطب علمی اتوماسيون و بهره‌برداری سيستمهای قدرت از سوی وزارت علوم تحقيقات و فناوری برگزيده شد. گذشته از آزمايشگاههای آموزشی، اين دانشکده بيش از 40 آزمايشگاه تحقيقاتی دارد.

کتابخانه دانشکده برق شامل 8100 جلد کتاب (1700 جلد فارسی ، 6 جلد کتاب انگليسی و آلمانی ) در زمينه‌های مختلف تخصصی و فنی می‌باشد. بعلاوه 90 عنوان مجلات IEEE غيرجاری و 20 عنوان جاری و نيز 20 عنوان جاری IEE و 35 عنوان مجله فارسی و حدود 2526 جلد پايان نامه کارشناسی، کارشناسی ارشد، دکترا و سمينار از جمله امکانات کتابخانه دانشکده برق می‌باشد.

در مرکز کامپيوتر دانشکده بيش از 500 دستگاه کامپيوتر که از طريق دو شکبه کامپيوتری به يکديگر متصل می‌باشند، مورد بهره‌برداری قرار می‌گيرد.

اولين پژوهشکده الکترونيک ايران زيرنظر دانشکده مهندسی برق در دانشگاه علم وصنعت ايران تأسيس گرديده است که اين پژوهشکده شامل چندين آزمايشگاه تحقيقاتی است که دانشجويان مقاطع دکترا و کارشناسی ارشد بصورت مستمر در آن فعال می‌باشند.

اين دانشکده با مرکز ببن المللی انستيتو مهندسی قدرت مسکو ، مرکز تحقيقات الکترونيک و ميکرو الکترو اپتيک دانشگاه مون پليه فرانسه و دانشگاه نورتمبريای انگلستان همکاری مستمر دارد .

دانشکده و پژوهشکده مهندسی خودرو

دانشکده مهندسی خودرو در سال 1379 برای اولين بار در ايران تاسيس و آغاز به جذب دانشجو در مقطع کارشناسی ارشد مهندسی خودرو در سه گرايش گرديد. بنيانگذار اين دانشکده دکتر محمدحسن شجاعی فرد می‌باشد که با سابقه‌ای بيش از 30 سال در آموزش عالی توانست تا با کمک همکاران دانشگاهی خود اين رشته را در وزارت علوم، تحقيقات و فناوری در مقطع کارشناسی ارشد به تصويب برساند.

دانشکده مهندسی شيمی

با توجه به نفوذ شيمی در تمامی عرصه های زندگی روزمره از قبيل تکنولوژی، سلامت، تغذيه، حمل و نقل و... دانشکده مهندسی شيمی با بهره گيری از کادر هيئت علمی با تجربه در کنار نيروهای جوان و مستعد و کارکنان صميمی خود در چند سال گذشته سعی بر پيش تازی در عرصه علم و فن آوری داشته است و هم اکنون اين دانشکده در مقاطع کارشناسی ارشد (گرايش های شيمی معدنی، شيمی تجزيه، شيمی فيزيک و شيمی آلی) و دکتری شيمی (گرايش های شيمی معدنی و شيمی فيزيک) دانشجو می پذيرد.

دانشکده مهندسی شيمی دانشگاه علم و صنعت ايران با فارغ التحصيل نمودن اولين دانش آموخته خود در سال 1314 به عنوان اولين دانشکده مهندسی شيمی در ايران پا به عرصه فعاليت گذارده و در طی اين سالهای متمادی ضمن ايفای نقش کليدی در توسعه علمی و صنعتی کشور در صحنه جهانی نيز با ارائه دستاوردهای جديد خود همواره در زمينه‌های فعاليت علمی خود، مورد ارجاع بوده است

در حال حاضر اين دانشکده با 19 عضو هيئت علمی خود در زمينه‌های:

• طراحی ، شبيه سازی و کنترل فرايند
• مهندسی واکنشهای شيميايی
• فرايندهای جداسازی
• صنايع شيميايی معدنی
• ترموديناميک
• بيوتکنولوژی

و با تکيه بر 10 آزمايشگاه تحقيقاتی خود در زمينه‌های آموزشی و پژوهشی فعاليت می‌نمايد و از منظر شاخصهای جهانی آموزش و تحقيقات، در زمره برترين دانشکده‌های ايران می‌باشد. ساليانه از فعاليتهای تحقيقاتی اين دانشکده ده‌ها مقاله در مجلات شناخته شده جهانی منتشر شده و يا در مجامع علمی بين‌المللی ارائه می‌گردد. همچنين ساليانه قريب 275 دانشجوی کارشناسی ارشد، 50 دانشجوی دکترا و 321 دانشجوی کارشناسی جهت کسب علم و تجربه به اين دانشکده فعاليت می‌نمايند. در طی سالهای اخير سرانه پروژه‌های تحقيقاتی به اساتيد (عمدتاً با سفارش صنايع کشور) از 3 پايين‌تر نيامده است

دانشکده فيزيک

دانشکده فيزيک از سال 1368 با پذيرش دانشجو در مقطع کارشناسی فعاليت خود را آغاز نمود. درسال1374 تحصيلات تکميلی اين دانشکده نيز با پذيرش دانشجو در مقطع کارشناسی ارشد شکل گرفت واز سال 1381 با پذيرش دانشجو در مقطع دکتری تحصيلات تکميلی فعاليتخود راادامهداد. لازم به ذکر است اين دانشکده در سال 1383 با معرفی گرايش مهندسی فتونيک در مقطع کارشناسی ارشد فعاليت خود را به ‌طور گسترده‌تری ادامهمی‌دهد.در حال حاضر دانشکده داراي16 عضو هيأت علمی است که دردو گروه حالت جامدو اتمی - مولکولی-فتونيک به فعاليت مشغول می‌باشند.

دانشکده مهندسی مواد و متالورژی

دانشکده مهندسی مواد و متالورژی دانشگاه علم و صنعت ايران با دارا بودن دو قطب علمی ، يکی با عنوان مواد پيشرفته سراميکی و فلزی و ديگری قطب علمی فرآوری مواد فلزی با کارايی بالا و با ارائه حدود 230 مقاله چاپ شده در مجلات ISI در 3 سال گذشته، يکی از فعال ترين دانشکده های مهندسی مواد در سطح کشور می باشد که با پشتوانه آموزشی قوی اعضای هيأت علمی مجرب و با تکيه بر امکانات آموزشی و پژوهشی و دارا بودن بيش از 24 آزمايشگاه تحقيقاتی مدرن، فضای مناسبی را جهت ارتقای فعاليت های پژوهشی با هدف تربيت متخصصان خبره در زمينه های مهندسی مواد و متالورژی فراهم نموده است. علاوه بر اين با فعاليت دفتر ارتباط با صنعت در اين دانشکده، زمينه همکاری گسترده با صنايع مختلف کشور از قبيل صنايع فولاد، آلومينيم، مس، هوا فضا، خودروسازی، صنايع معدنی، نسوز و سراميک و صنايع دفاعی در جهت رفع نيازهای تحقيقاتی و پژوهشی آنان فراهم گرديده است.

دانشکده مهندسی مواد و متالورژی دانشگاه علم و صنعت ايران، بنيان گذار آموزش مهندسی متالورژی و سراميک در ايران است. اين دانشکده تحت عنوان گروه ريخته گری و ذوب فلزات در هنرسرای عالی فنی در سال 1336 تأسيس گرديد. در سال 1357 با تبديل دانشکده علم و صنعت به دانشگاه، بخش متالورژی نيز به دانشکده مهندسی متالورژی تغيير يافت. اين دانشکده برای اولين بار در ايران در سال 1362 در گرايش مهندسی سراميک شروع به پذيرش دانشجو نمود. در سال 1363 دوره کارشناسی ارشد ناپيوسته شناسايی و انتخاب مواد فلزی، در سال 1366 اوره کارشناسی ارشد سراميک و همچنين در سال 1370 دوره دکترای مواد، برای اولين بار در ايران در اين دانشکده تأسيس گرديد.

اين دانشکده با در اختيار داشتن 34 نفر عضو هيأت علمی با ترکيب 11 استاد، 11 دانشيار، 9 استاديار و 3 مربی يکی از بزرگترين کادرهای آموزشی و تحقيقاتی مهندسی مواد و متالورژی در کشور را داشته و توانسته است با استفاده از کادری مجرب،‌ تحقيقات متنوعی را در زمينه متالورژی و سراميک به انجام رساند.

اين دانشکده بطور متوسط در هر سال دارای حدود 440 دانشجو در مقطع کارشناسی در سه گرايش متالورژی صنعتی، متالورژی استخراجی و سراميک است. در مقطع کارشناسی ارشد حدود 338 دانشجو در پنج گرايش سراميک، شناسائی و انتخاب مواد فلزی، متالورژی استخراجی، بيومواد و ريخته گری و در مقطع دکتری حدود 80 دانشجو مشغول به تحصيل در رشته مهندسی مواد هستند و تاکنون از اين دانشکده حدود 3157 نفر در مقطع کارشناسی ، 595 نفر در مقطع کارشناسی ارشد و 53 نفر در مقطع دکتری فارغ التحصيل شده اند.

آموزش صنايع مواد و متالورژی ايران، در رشته هايی معدود نظير ريخته گری (عموماً مفرغ ريزی)، آهنگری، سفال سازی، کاشی سازی، آجرسازی، شيشه سازی به صورت سنتی و با نظام استاد - شاگردی قرن ها ادامه داشت. تاريخ آموزش فنی و حرفه ای ما، هيچ نشانه ای از آموزشکده يا آموزشگاه ، مدرسه و حتی مکتبی که در آن حرفه ای را بياموزند، در حافظه خود ندارند. در دوران اخير حتی از استادکارانی که به روسيه و انگلستان مأمور شدند، گزارشی وجود ندارد که آنان جز با نظام استاد – شاگردی به روش ديگری يافته های خود را به ديگران منتقل کرده باشند و به هر حال همين گروه های کوچک، اولين حرکت به سمت آموزش نوين محسوب می شوند. اعزام استادکاران و محصلان به خارج از کشور از سال 1226 (زمان عباس ميرزا) با اعزام دو نفر به انگلستان آغاز شد که يکی از آنها نقاش بود و در همانجا فوت کرد و ديگری طبيب شد و به کشور بازگشت و سوال اصلی که اگر به پزشک نيازمند بوديم آيا به همان نسبت به نقاش نيازمند بوديم ؟ بدون جواب ماند.

در ميان استادکارانی که برای آموزش به روسيه اعزام شدند (1226) شخصی بنام استاد صادق کربلايی بود که در رسيه فن چدن ريزی و ريخته گری آموخت و خود بعنوان استادکار در راه اندازی بخش ريخته گری اولين واحد صنعتی وابسته به ارتش (قورخانه 1259) نقش مؤثری بازی کرد و همزمان به شاگردان خود به روش استاد – شاگردی، ريخته گری آموخت. شاگردان استاد صادق کربلايی، جملگی به صورت پيش کسوتان ريخته گری سنتی ايران درآمدند که با استفاده از کوره های زمينی و اخيراً شعله ای هنوز هم فرزندان و شاگردان آنها به کار خود ادامه می دهند و حدود 20 درصد از توليد قطعات ريختگی (آلومينيوم، مس، چدن) کشور را در بيش از 1400 واحد حرفه ای برعهده دارند. قبل از استاد صادق در سال های 1230، 1235 و 1260 نيز نفراتی برای آموزش آهنگری، معدن و بلورسازی (جمعاً 3 نفر) به انگلستان، روسيه و فرانسه اعزام شده بودند که از نقش آنها در آموزش مواد و معدن اطلاعی در دست نيست. از مجموع آمارهای منتشر شده تا سال 1280 شمسی، برای ريخته گری و چدن ريزی 7 نفر، برای چينی سازی و بلورسازی 4 نفر و برای معدن 4 نفر به خارج از کشور اعزام شده بودند که علاوه بر کار در صنايع نظامی و صنايع وابسته به دولت عنوان استادکاران، نقشی نيز در آموزش سنتی، استاد – شاگردی داشته اند، بدون هيج اثری مکتوب و باقی مانده از تجارب آنان.

هنرستان صنعتی و هنر سرای عالی در سال 1308 تحت نظارت و برنامه ريزی آلمان تشکيل گرديد که به دليل تمايل بنيان گزاران آن و همچنين داوطلبان، از همان ابتدا از دوره آموزش حرفه ای به صورت پيوسته تا دوره ليسانس ادامه می يافت. اين مرکز به صورت ديپلم فنی فارغ التحصيلانی داشت که رشته آنها را می توان فلزکاری ناميد و هم در سطح مهندسی فارغ التحصيلانی داشت که در رشته مکانيک يا شيمی فارغ التحصيل می شدند و به مقدار کم از متالورژی يا مواد، اطلاع حاصل می کردند. اين مرکز چند بار مشمول تغيير برنامه شد و بالاخره در سال 1336 رسماً بخش آموزش عالی آن تحت نام مستقل هنرسرای عالی فنی از بخش هنرستان صنعتی جدا گرديد و با تغيير برنامه کامل بعد از يک وقفه 10 ساله مجدداً تأسيس گرديد. اگر از ايجاد رشته معدن در دانشگاه تهران (1313) که عملاً روش استخراج بود و ارتباط کمی با مهندسی مواد و متالورژی داشت، صرفنظر شود، قطعی ترين مقطع آموزش مهندسی رشته های وابسته به مواد و متالورژی به سال (1336) مربوط می شود.

دانشجويان با درجه فوق ليسانس نيز از اين هنرسرا فارغ التحصيل می شدند با اين تعهد که در يکی از مراکز آموزش فنی و حرفه ای به مدت 5 سال خدمت نمايند. آموزش در اين مرکز شامل دو بخش نظری و کارگاهی (آزمايشگاهی) بود که معمولاً به صورت تقريبی 50-50 از نظر زمان تقسيم شده بود.

هنرسرای عالی فنی پس از 5 سال فعاليت، عملاً از سال 1341، دانشجوی جديد نپذيرفت و در همان سال به جای آن دانشسرای عالی صنعتی تأسيس گرديد که اين مرکز نيز به سرعت در سال 1344 با تغيير برنامه، مجدداً نام هنر سرای عالی به خود گرفت. در طی 5 دوره اول، 27 نفر در رشته ريخته گری و ذوب فلزات فارغ التحصيل شدند که بيشترين تعداد آنها مربوط به آخرين دوره (1344) و 12 نفر بودند.

فارغ التحصيلان اين مرکز مظهر خدمات مؤثری در آموزش و صنعت متالورژی کشور شده اند که قابل انکار نيست. بنابر دلايلی نه چندان مشخص و احتمالاً به دليل آرای سليقه ای و يا سياسی، هنرسرای عالی فنی در سال 1341 منحل و دانشسرای عالی صنعتی، با همان برنامه و با درجه ليسانس تأسيس گرديد، که اولين گروه آن همزمان با آخرين گروه هنرسرای عالی فنی به تعداد 5 نفر در سال 1344 فارغ التحصيل شدند. دانشسرای عالی صنعتی که بعدها به هنرسرای عالی ، دانشکده علم و صنعت (1350) و دانشگاه علم و صنعت (1357) تغيير نام داد، با تغييرات برنامه ای از سال 1344 به پذيرش 20 دانشجو و از سال 1347 به بعد به پذيرش 55 تا 60 نفر در سال پرداخت.

در سال 1348، دوره آموزشی سالانه اين مرکز به آموزش ترمی – واحدی تبديل گرديد. در رشته متالورژی شرط فارغ التحصيلی 148 واحد عمومی، علوم پايه، اختصاصی و تخصصی بود که تعداد واحدهای کارگاهی و آزمايشگاهی آن حدود 32 واحد بود (با احتساب ميانگين حدود 2 تا 3 ساعت برای هر واحد صنفی).

با انقلاب فرهنگی و تعطيلی دانشگاه ها و بازگشايی مجدد آنها در سال 1362، برنامه ريزی و برنامه های آموزشی دانشگاه ها به صورت متمرکز در آمد که تاکنون نيز ادامه دارد. رشته مهندسی مواد و متالورژی نيز به 5 گرايش ريخته گری، شکل دادن فلزات، توليد غيرآهنی، توليد آهنی و سراميک طبقه بندی شد که مستقيماً از طريق آزمون سراسری پذيرش می شدند. در اين سال پذيرش دانشجو در سه گرايش ريخته گری، سراميک و توليد غيرآهنی در دانشکده متالورژی به عمل آمد.

تا سال 1358 ، 5 دانشگاه مستقيماً به آموزش مهندسی مواد و متالورژی می پرداختند، هر چند دانشگاه صنعتی اصفهان که از سال 1356 فعال شده بود، در آغاز راه بود و فارغ التحصيلی نداشت. با انقلاب فرهنگی (ادريبهشت 1359) و با توجه به برنامه های شورای انقلاب، در خرداد ماه 1359 تعداد کمی فارغ التحصيل شدند و دانشگاه ها برای مدت 3 سال تعطيل شدند که قبلاً به آن اشاره شد. در يک عبارت کلی، می توان مجموع فارغ التحصيلان پذيرفته شده در سال های قبل از 1358 را با اندکی تسامح، به حدود 1500 نفر محدود کرد. در تحليل آماری سال 1362، مجموع فارغ التحصيلان رشته های متالورژی تا آن زمان 732 نفر سنجيده شده بود و بقيه تا سال های 1368 فارغ التحصيل شدند (برگرفته از "الگوی نظام آموزشی مهندسی مواد").

دانشکده رياضی

دانشکده رياضی دانشگاه علم و صنعت ايران در بدو تأسيس به عنوان يکی از گروههای فعال اين دانشگاه در دانشکده علوم فعاليت داشت. با توسعه دانشگاه، گروه رياضی در سال 1363 اقدام به تاسيس رشته رياضی با دو گرايش محض و کاربردی نمود در سال 1368 همزمان با فارغ التحصيل شدن دانشجويان دوره دوم کارشناسی اين گروه با پذيرش تعداد 11 دانشجو در گرايش محض و در سال 1369 علاوه بر گرايش محض تعداد 6 دانشجو در گرايش کاربردی به فعاليت خود در دوره کارشناسی ارشد نيز توسعه داد.

در سال 1368 مقدمات ارتقاء گروه رياضی به دانشکده رياضی آغاز شد. در سال 1373 نيز بر طبق قوانين دانشگاه گروه رياضی صلاحيت تبديل به دانشکده را کسب نموده و در اين زمينه اقدام های لازم را به عمل آورد. در همين سال با فرض تحقق اين امر دانشکده رياضی اقدام به پذيرش 9 نفر دانشجو در مقطع دکتری در دو گرايش محض و کاربردی نمود. در سال 1379 همزمان با گسترش دانشکده های رياضی داخل کشور اين دانشکده تلاشی را برای تاسيس گروه آمار و گروه علوم کامپيوتر آغاز کرد که در سال 84 با تلاش رئيس وقت و اعضائ هيات علمی دانشکده اين امر تحقق يافت و کار خود را با پذيرش 12 دانشجو در مهر ماه 85 آغاز کرد. تاسيس اين دو دوره يکی از برنامه های توسعه بلند مدت و بنيادی دانشکده رياضی بوده است.

در حال حاضر دانشکده رياضی با پيشينه 25 سال فعاليت آموزشی و پژوهشی دارای 17 نفر عضو هيأت علمی است, از اين تعداد 5 نفر استاد ,6 نفر دانشيار و 8 نفر استاديار می باشند . تعداد دانشجويان مقطع کارشناسی در سال جاری 140 نفر ، کارشناسی ارشد 93 نفر و دکترا 53 نفر است. دانشجويان در اين دانشکده در مقطع کارشناسی : دو گرايش محض و کاربردی ، مقطع کارشناسی ارشد ،گرايش محض: هندسه ، جبر و آناليز رياضی ، گرايش کاربردی : تحقيق در عمليات و آناليز عددی و گرايش آمار رياضی و در مقطع دکترا در دو گرايش محض و کاربردی مشغول به تحصيل می‌باشند.

واحد بهشهر

دانشگاه علم و صنعت ايران واحد بهشهر از سال 1373 با پذيرش 90 دانشجو در سه رشته مهندسی کامپيوتر ( نرم افزار ) ، مهندسی صنايع ( توليد صنعتی ) و رياضی کاربردی تاسيس گرديد. و در سال 1388 رشته مهندسی برق-الکترونيک به رشته های اين دانشگاه افزوده گرديد. اين واحد دانشگاهی در حال حاضر دارای 716 دانشجو در رشته های فوق می باشد و تا بحال نزديک به 1300 نفر از واحد بهشهر فارغ التحصيل شده اند. لازم به ذکر است کليه دانشجويان ورودی ماقبل 88 اين واحد در دوره شبانه تحصيل می نمايند. و از سال تحصيلی 89-88 علاوه بر دوره شبانه اين واحد در دوره روزانه نيز پذيرش دانشجو دارد.

دانشکده راه آهن

اين دانشکده در سال 1376 در دانشگاه علم و صنعت ايران در ساختمانی با زيربنای 14000 مترمربع تأسيس گرديد و گرايشهای مهندسی خط و سازه‌های ريلی، مهندسی ماشينهای ريلی و مهندسی حمل و نقل ريلی در مقطع کارشناسی و مهندسی راه‌آهن برقی، مهندسی خطوط راه آهن، مهندسی ماشينهای ريلی، مهندسی حمل و نقل ريلی، مهندسی علائم و ارتباطات و مهندسی ايمنی در راه آهن در مقطع کارشناسی ارشد، گرايشهای موجود در دانشکده مهندسی راه‌آهن می‌باشند.

دانشکده مهندسی راه‌آهن جهت تربيت هيات علمی و توسعه همکاری‌های آموزشی و پژوهشی، با دانشگاه‌های معتبر کشورهای جهان از جمله انگلستان، آلمان، چين، استراليا، اوکراين و روسيه، تفاهم‌نامه و تبادل علمی دارد.

صنعت حمل و نقل ريلی به عنوان يکی از صنايع زير بنايی، نقش بسيار مهمی در حوزه های حمل و نقل، توسعه و اقتصاد کشور دارد. ايفای چنين نقشی مستلزم فراهم نمودن مقدمات آن از جمله آموزش کارشناسان در دوره های مختلف آکادميک و انجام مطالعات و پژوهش در زمينه های مختلف می باشد. در راستای ارتقاء سطح دانش در راستای ارتقا سطح دانش فنی و ايجاد زمينه لازم در جهت توسعه علم و فناوری در اين صنعت و با توجه به تقاضا و حمايت صنعت حمل و نقل ريلی کشور، در سال 1371 طی نشستی با حضور وزير محترم راه و ترابری و رياست محترم دانشگاه علم و صنعت ايران پيشنهاد تاسيس دانشکده مهندسی راه آهن به وزارت علوم ارسال شد و با حمايت همه جانبه راه آهن جمهوری اسلامی ايران به راه اندازی اين دانشکده در دانشگاه علم و صنعت ايران اقدام گرديد. در همين جهت صنعت ريلی کشور در راستای اهداف خود و به منظور ايجاد زمينه مناسب برای توسعه مبانی علمی و انتقال فناوری مورد نياز در ارتقا کيفی سطح خدمات صنعت مزبور در نظر دارد تا با استفاده از پتانيسل ايجاد شده در اين دانشکده و با بکارگيری فارغ التحصيلان آن و مشارکت هيات علمی مربوطه و پژوهشگران مستقل گامی مؤثر را در تامين نيازهای خود در هر دو شاخه آموزش و پژوهش بردارد. لذا ارتباط فنی و همکاری علمی پژوهشی مستمر و هدفمندی را بين بخشهای مختلف صنعت و دانشکده مهندسی راه آهن برنامه ريزی نموده است. در حال حاضر دانشکده مهندسی راه آهن جهت تربيت هيات علمی خود و توسعه همکاريهای بين المللی آموزشی و پژوهشی با دانشگاههای معتبر کشورهای مختلف از جمله انگلستان، آلمان، چين، استراليا، روسيه، اوکراين و هلند تفاهنامه و تبادل علمی دارد. اين دانشکده با شناسايی بخش عمده ای از نيازهای آموزشی و پژوهشی صنعت ريلی کشور اعم از درون شهری و بين شهری علاوه بر دوره های کوتاه مدت تخصصی اقدام به راه اندازی رشته های جديد آموزشی در مقاطع تحصيلی مختلف نموده است. در اين راستا ضمن بهره برداری از آزمايشگاهها و کارگاههای تخصصی متعدد، تجهيز هر چه بيشتر آزمايشگاههای آموزشی و پژوهشی را در دستور کار خود قرار داده است. تعداد اعضای هيأت علمی اين دانشکده 24 نفر است و 528 نفر دانشجو در مقطع کارشناسی و 97 نفر در مقطع کارشناسی ارشد مشغول به تحصيل می باشند.

معرفی دانشکده مهندسی صنايع

رشته مهندسی صنايع در سال 1352 با تغيير رشته ماشين سازی به مهندسی صنايع در دانشگاه علم و صنعت ايران ايجاد شد، و در سه گرايش توليدصنعتی تحليل سيستم ها و تکنولوژی صنعتی تاکنون ادامه يافته است.

در سال 1364 فعاليتهای آموزشی دانشکده در سطح تحصيلات تکميلـــی با يک گرايش مهندسی صنايع شروع و پس از يک دهه تعداد رشته هــــا و گرايش های مقطع تحصيلی کارشناسی ارشد به 5 رشتــــه – گرايش افزايش يافت.

هم اکنون دانشکده در سه گرايش کارشناسی (اخيراً در بدو ورود با عنوان مهندسی صنايع وارد می شوند و سال آخر به گرايشهای سه گانه (توليدصنعتی، تحليل سيستم ها و فناوری صنعتی ) تقسيم می شوند).

دانشکده‌ عمران‌

دانشکده‌ عمران‌ دانشگاه‌ علم‌ و صنعت‌ ايران ‌در قسمت‌ جنوب‌ غربی‌ دانشگاه‌ واقع‌ و يکی‌ از موفق‏ترين‌ واحدهای‌ آموزشی‌ و تحصيلات‌ تکميلی‌ اين‌ دانشگاه‌ است‌. رياست‌ دانشکده‌ جناب‌ آقای‌ دکتر حسين صالح زاده و معاون پژوهشی جناب آقای دکتر پرويز قدوسي و معاون آموزشی جناب آقای دکتر محسن سعيدی می باشند. در حال‌حاضر 38 نفر عضو هيأت‌ علمی‌ تمام‌ وقت‌ در فعاليتهای‌ آموزشی‌ دانشکده‌ شرکت‌ فعال‌ دارند. يادآور مي‏شود دانشکده‌ عمران‌ فعاليتهای‌ خود را در بخش‌ تحصيلات‌ تکميلی‌ از سال ‌64- 63 آغاز کرده‌ و با توجه‌ به‌ توسعه‌ کمی‌ و کيفی‌ و موفقيتهای‌ نويد بخش‌ در مقطع‌ تحصيلات‌ تکميلی‌ در حال‌ حاضر در 10گرايش‌ کارشناسی‌ ارشد و 7 گرايش‌ دوره‌ دکترا مشغول ‌به‌ تربيت‌ نيروهای‌ متخصص‌ و متعهد می باشد. شايان‌ ذکر است‌ ثمره‌ اين‌ تلاشها تدوين ‌مجموعه‌ای‌ متنوع‌ از پايان‌ نامه‌ های‌ کارشناسی ‌ارشد و دکترا می باشد، که‌ بسياری‌ از آنها جنبه ‌کاربردی‌ يا تئوری‌ بسيار قوی‌ داشته‌ و بصورت ‌مقالات‌ در ژورنالهای‌ داخلی‌ و خارجی‌ به‌ چاپ‌ رسيده‌ است‌.

بدين‌ ترتيب‌ با توکل‌ به‌ خداوند متعال‌ و همت‌ والای‌ مسئولين‌ در راستای ‌فعاليتهای‌ آموزشی‌ و تحقيقاتی‌ مستمر و برجسته‌ استادان‌ و دانشجويان‌ در مقاطع‌ مختلف‌ تحصيلی‌، دانشکده‌ عمران‌ دانشگاه‌ علم‌ و صنعت ‌ايران‌ در سال‌ 1371 بعنوان‌ اولين‌ دانشکده‌ نمونه ‌عمران‌ ايران‌ انتخاب‌ گرديد. ضمناً تعداد و تنوع ‌گرايشهای‌ کارشناسی‌ ارشد و دکترا و همچنين‌ بيشترين‌ دانشجوی‌ فعال‌ در دوره‌های‌ کارشناسی‌ ارشد و دکترا جايگاه‌ ويژه‌ای‌ به‌ دانشکده‌ عمران‌ دانشگاه‌ علم‌ و صنعت‌ ايران‌ بخشيده‌ است‌ .

دانشکده مهندسی کامپيوتر

دانشکده مهندسی کامپيوتر دانشگاه علم و صنعت ايران، در سال 1368 بطور رسمی شروع به کار نمود. اين دانشکده به ترتيب در مقطع کارشناسی و سپس در مقاطع کارشناسی ارشد و دکتری کامپيوتر دانشجو پذيرفت و علی رغم سابقه نه چندان طولانی توانسته است در سطح کشور به عنوان يکی از مراکز علمی فعال در حوزه کامپيوتر و فناوری اطلاعات خود را به جامعه علمی کشور معرفی نموده و پروژه های کاربردی زيادی را در صنايع مربوطه به انجام برساند. شايد از نظر تعداد قراردادهای صنعتی و پروژه های کاربردی از برخی دانشگاههای همتراز آمار کمتری داشته باشد ليکن بر خلاف بسياری از آنها اغلب پروژه ها منجر به محصول يا پاسخ مورد نياز صنعت بوده و عملگرا بودن به عنوان ويژگی عمومی دانشگاه علم و صنعت ايران، در اين دانشکده نيز مصداق بارز دارد.

دانشکده مهندسی کامپيوتر زير ساخت مناسب فناوری اطلاعات را برای اعضای هيئت علمی و دانشجويان فراهم نموده و از سال 1385 بطور کامل تحت پوشش شبکه بی سيم قرار گرفته است. اين دانشکده به منظور ارتقاء توانمنديهای علمی و ايجاد روحيه کاربرد محور در دانشجويان از سال 1388 برای دانشجويان جديد الورود تسهيلات قابل توجهی برای تهيه و خريد نت بوک فراهم آورده و با تغيير برنامه درسی برای تعدادی از دروس، اجرای درس را بصورت کاملاً عملی يعنی با ضرورت همراه داشتن کامپيوتر در کلاس درس شکل داده است. بازخورد اوليه اين رويکرد حاکی از استقبال دانشجويان و تغيير قابل توجه در توانمنديهای کاربردی ايشان بويژه در دروس برنامه نويسی است. در طرح آينده دانشکده مهندسی کامپيوتر هيچ کس در فضای دانشکده بدون کامپيوتر همراه نخواهد بود و توسعه خدمات فناوری اطلاعات بصورت گسترده پيش بينی شده است.

اين دانشکده به جز امکانات آموزشی متداول شامل کلاسهای مالتی مديا مجهز به ويدئو پروژکتور و تخته هوشمند که از سالها قبل فراهم شده است، آزمايشگاه های آموزشی متعددی را در اختيار داشته و پشتيبانی عملی از دروس را بر عهده دارند، ضمناً با توجه به سرعت تحولات علمی در اين رشته خاص، طرح دروس آزمايشگاه در حال اصلاح و تغيير بوده و تلاش می شود متناسب با نياز به روز رسانی شود.   از طرف ديگر همانگونه که در بالا نيز ذکر شد با تغيير و اصلاح طرح تعدادی از دروس، دانشکده حرکتی را به سمت رويکرد عملی و استفاده از کامپيوتر در کلاسهای آموزشی آغاز نموده است که از آن به عنوان ويژگی منحصر بفرد در فرآيند آموزش در دانشگاه علم و صنعت ايران نسبت به ديگر دانشگاههای کشور نام برده می شود.

دانشجويان دانشکده علاوه بر عملکرد قابل قبول آموزشی و پژوهشی در فعاليتهای فوق برنامه نيز شرکت داشته و گروههای فعالی در زمينه های ACM، روبوکاپ و بازيهای رايانه ای دارند و دست آوردهای ارزشمندی تاکنون داشته اند. به عنوان نمونه تيمهای روبوکاپ دانشکده تقريبا همه ساله در مسابقات معتبر ملی و بين المللی حائز رتبه های برتر(اول تا سوم) شده اند. تيم بازيهای رايانه ای نيز امسال با تلاش زياد موفق شده اند اولين همايش ملی بازی سازان رايانه ای با همراهی بنياد ملی بازيهای رايانه ای را در اين دانشگاه برگزار نمايند که واقعه مهم و با سطح علمی بسيار خوب در اين زمينه بود.

دانشکده مهندسی مکانيک

از ابتدای تلاش بشر در جهت رفع موانع برای سهولت زندگی، مکانيک هميشه نقش مهمی ايفا کرده است. اهرام مصر و بسياری از بناهای تاريخی دليل مناسبی بر اثبات اين ادعاست. ايران مدرن از داشتن دانشگاه های مهندسی معروف که دانشکده مهندسی مکانيک قديمی ترين دانشکده دانشگاه علم و صنعت است، همواره به خود باليده است. داشتن مقاطع کارشناسی، کارشناسی ارشد و دکترا، دانشکده مهندسی مکانيک را در سطح کشور و منطقه بسيار ممتاز کرده است.

تقريباً تمامی رشته های مهندسی، در دانشگاه علم و صنعت تدريس و تحقيق می شود. از 1309 دانشجوی مشغول به تحصيل در يکسال گذشته در زمينه مهندسی مکانيک، 755 نفر دانشجوی دوره کارشناسی و 554 نفر دانشجوی کارشناسی ارشد و دکترا هستند. آئروديناميک، هيدروديناميک، سيستم های کنترل و اتوماسيون، انرژی خورشيدی، انتقال حرارت کاربردی، بيومکانيک، کامپوزيت، ديناميک ساختاری ، مکانيک شکست و خستگی، مکاترونيک، CAD/CAM ، آزمايش عدم تخريب و تعداد بسياری از سرفصل های ديگر در دانشکده مهندسی مکانيک دانشگاه علم و صنعت تدريس می شود.

دانشکده معماری و شهرسازی

دانشکده معماری و شهرسازی از سال 1347 فعاليت خود را با پذيرش دانشجوی کارشناسی در رشته معماری آغاز و از سال 1372 در رشته طراحی صنعتی مقطع کارشناسی، از سال 1377 در رشته شهرسازی با گرايش برنامه‌ريزی شهری و منطقه‌ای در مقطع کارشناسی ارشد ناپيوسته، از سال 1382 در رشته معماری با گرايش‌های پايداری، مسکن،فناوری، از سال 1383 دانشجوی فراگير در رشته‌های معماری شهرسازی و مرمت در مقطع کارشناسی ارشد ناپيوسته واز سال 1384 در رشته مرمت و احياء بناها و بافتهای تاريخی در مقطع کارشناسی ارشد ناپيوسته،‌ از سال 1385 دررشته معماری با گرايش فرهنگی، آموزشی در مقطع کارشناسی ارشد ناپيوسته و از سال 1387 در رشته شهرسازی با گرايش طراحی شهری در مقطع کارشناسی ارشد ناپيوسته و رشته معماری در مقطع کارشناسی و رشته معماری در مقطع دکتری و در رشته طراحی صنعتی مقطع کارشناسی ارشد ناپيوسته دانشجو پذيرش نموده است.

اين دانشکده دارای 5 کارگاه تخصصی، 30 نفر عضو هيات علمی بوده و دانشجويان شاغل به تحصيل در اين دانشکده بالغ بر 750 نفر می‌باشند.