ماجرای ادغام و جداسازی دانشگاه ایران و تهران و مخالف های طرح

ادغام با دانشگاه علوم پزشکی تهران

در آبان ماه سال  ۱۳۸۹  با حکم وزیر بهداشت؛ واحدهای آموزشی، پژوهشی و دانشجویی دانشگاه علوم پزشکی ایران به دانشگاه علوم پزشکی تهران و واحدهای بهداشتی و درمانی این دانشگاه به دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی منتقل شد.

وزیر بهداشت، درمان و آموزش پزشکی این ابلاغ را در راستای اجرای تصمیمات دولت مبنی بر خروج دستگاه‌های اجرایی از استان تهران و در جهت تامین یکپارچگی در ارائه خدمات آموزشی و بهداشتی، درمانی استان تهران و کاهش تصدی گری امور موازی اعلام کرده و به ابلاغ مصوبه شماره ۶۷۷/۱۱۰ معاون توسعه مدیریت و سرمایه انسانی رئیس جمهوری اشاره کرده‌است.

انتشار این خبر موجی از اعتراض و نگرانی را در میان دانشجویان و اساتید برانگیخت.

جدایی دوباره دانشگاه علوم پزشکی ایران از تهران

در پی تغییر وزیر بهداشت و پس از گذشت دو سال و نیم از ادغام، در تاریخ ۱۸ فروردین ۱۳۹۲ براساس مصوبه شورای گسترش آموزش پزشکی، اعلام شد دانشگاه علوم پزشکی ایران مجدداً از دانشگاه علوم پزشکی تهران جدا و باید به صورت یک دانشگاه مستقل به کار خود ادامه دهد.

استدلال‌های احیای دوباره

یکی از دلایل برای احیای دوباره دانشگاه، ناخرسندی برخی اعضای هیات علمی دانشگاه است که رایزنی‌هایی با وزیر بهداشت داشتند. از دیگر دلایل ذکرشده برای احیای دوباره، مشکلات دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی بوده است چرا که به گفته دکتر طریقت منفرد وزیر بهداشت، پس از ادغام بخش اعظم وظایف درمانی دانشگاه علوم پزشکی ایران به دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی منتقل شده و فعالیت دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی در زمینه آموزش پزشکی به دلیل رسیدگی بیشتر به مراکز درمانی و بیمارستان‌ها مختل شده بود. وزیر بهداشت از دیگر دلایل این احیا به از بین رفتن فضای رقابتی در پی ادغام دانشگاه‌ها اشاره کرده است.

مقاومتها و مخالفتها و موافقتها با جدایی دو دانشگاه

مخالفت دانشجویان

ادغام و سپس انفکاک با اعتراضات گسترده اعضای هیئت علمی و دانشجویان روبرو شد. دانشجویان ناراضی از بی برنامگی طوماری متشکل از ۲۰۰۰ امضا جمع آوری کرده و از طریق رهبری و مجلس به بی برنامگی‌های دولت اعتراض کردند.

مخالفت مجلس شورای اسلامی

رسول خضری عضو کمیسیون بهداشت و درمان مجلس شورای اسلامی از تهیه طرحی در این کمیسیون برای ادغام مجدد دانشگاه علوم پزشکی ایران و تهران خبر داد و این درحالی است کهدر زمان ادغام این دانشگاهها مجلس طرحی ارایه نکرده بود.

وی با اشاره به جمع‌آوری امضا از سوی دو هزار دانشجو برای ادغام مجدد دانشگاه‌های علوم پزشکی ایران و تهران گفت: ادغام این دو دانشگاه پزشکی باعث شده بود ما بتوانیم رتبه جهانی و آسیایی کسب کنیم. در حالی که انتزاع آنها این شرایط را از بین خواهد برد.

مخالفت هیئت علمی پرستاری

اعضای هیئت علمی نیز از هزینه‌های کلان صرف شده برای ادغام و نتایج مثبت ادغام سخن گفتند. دکتر چراغی، رییس دانشکده پرستاری و مامایی دانشگاه علوم پزشکی تهران، ضمن بیان مشکلات این دانشکده برای جدا سازی گفت: در فرایند ادغام با تمام مسائل و انرژی که صرف اینکار شد، اما در نهایت نتایج مثبتی برای دانشکده ما بهمراه داشت و توانستیم به توفیقات مهمی دست یابیم که از جمله آنها می‌توان به کسب رتبه اول در میان دانشکده‌های پرستاری و مامایی منطقه EMRO اشاره نماییم و از این حیث نسبت به افق چشم انداز ۱۴۰۴ نیز پیش تر بودیم.

دکتر چراغی توازن ایجاد شده میان اعضای هیات علمی و تعداد دانشجویان را مثبت ارزیابی کرد و افزود: همچنین هرم اعضای هیات علمی در این ادغام شکل مناسب و مطلوبی یافته بود و پس از ادغام آمارهای پذیرش دانشجو افزایش چشم گیری داشت به گونه‌ای که حتی توانستیم در حدود ۱۰ تا ۱۲ دانشجوی خارجی در دانشکده پذیرش نماییم.

رییس دانشکده پرستاری و مامایی شرایط رو به رشد دانشکده را امیدبخش خواند و تصریح کرد: دریافت گواهینامه نظام آراستگی و ایزو و همچنین کسب رتبه نخست ارزیابی عملکرد اداری و مالی در میان دانشکده‌های دانشگاه طی ۲ سال پس از ادغام از دیگر موفقیت‌های این دانشکده محسوب می‌شود.

وی تمامی این موفقیت‌ها را ناشی از ترکیب خوب و متناسب دانشکده پرستاری و مامایی دانست و گفت: ادغام به طور کامل در بند بند دانشکده انجام شده به گونه‌ای که گروه‌های آموزشی، برنامه‌های آموزشی، دپارتمانها و حتی کتابخانه دانشکده نیز یکی شده و در این فرایند ۲ مرکز تحقیقاتی بسیار قدرتمند در دانشکده تشکیل داده‌ایم که به خوبی یکدیگر را تکمیل می‌نمایند و لذا ادغام در افزایش رتبه بندی دانشکده بسیار تاثیر گذار بوده است.

دکتر چراغی تصمیم به جداسازی دانشکده را موجب برهم خوردن توازن دانشکده عنوان کرد و افزود: تنها در مقطع لیسانس در پرستاری و مامایی حدود ۲۶۰ دانشجو پذیرش کرده‌ایم که اگر قرار باشد اعضای هیات علمی به دانشگاه ایران بازگردند، در حدود ۴۵ درصد بدنه هیات علمی کاهش می‌یابد و این در حالی است که دانشجو همچنان به قرار قبل باقی است. از سوی دیگر با توجه به شرایط بودجه‌ای وزارت بهداشت اجازه جذب هیات علمی جدید نیز داده نمی‌شود.

رییس دانشکده پرستاری و مامایی از جذب ۱۷۰ دانشجو در مقطع کارشناسی ارشد طی ۲ دوره پس از ادغام خبر داد و گفت: این در حالی است که در حدود ۹۰ دانشجو نیز در رشته مراقبت ویژه از بیمارستان قلب شهید رجایی به دانشکده اضافه شده‌اند. این افراد دانشجویان پس از ادغام هستند و دانشجوی دانشگاه علوم پزشکی تهران محسوب می‌شوند حال چگونه می‌خواهیم آنها را به شرایط پیش از ادغام بازگردانیم.

دکتر چراغی انفصال کتابخانه را از موضوعات و معضلات دیگر خواند و تاکید کرد: پس از ادغام، کتابخانه و منابع علمی نیز به طور کامل ادغام شد به گونه‌ای که پس از وجین اقدام به کدبندی کتابها نمودیم و اکنون چگونه این منابع را به حالت قبلی بازگردانیم.

وی مشکلات دانشجویان در انتخاب اعضای هیات علمی برای پایان نامه را از دیگر معضلات دانست و خاطر نشان کرد: متأسفانه در این شرایط تعداد زیادی از کارکنان نیز دچار مشکلات خانوادگی شده‌اند چرا که بر اساس شرایط کاری، اقدام به جابجایی منزل مسکونی خود نموده‌اند در حالی که اکنون باید تغییر مکان دهند.

دکتر چراغی با بیان اینکه بر اساس جلسات برپا شده تنها ۲۰ درصد از کارکنان و اعضای هیات علمی برای بازگشت به دانشگاه ایران موافقت کرده‌اند، افزود: در جلسات بر‌گزار شده اساتید، دانشجویان و کارمندان خواستار عدم بازگشت به دانشگاه ایران هستند و به نظر می‌رسد انفصال در شرایط اقتصادی کنونی هزینه سنگینی را برای هر دو دانشگاه به همراه داشته باشد.

مخالفت مدیریت بودجه

دکتر رامین رحیم نیا مدیر بودجه دانشگاه روز چهارشنبه ۲۸ فروردین ۹۲ در گفتگو با روابط عمومی دانشگاه بدون اشاره به مشکلاتی که دوسال قبل باتوجه به ادغام پیش آمده بود گفت هنوز هیچ بودجه‌ای برای انفصال دو دانشگاه علوم پزشکی تهران و ایران اختصاص نیافته و برای این کار نیاز به ۲۰ تا ۲۵ میلیارد اعتبار است و البته هیچ اشاره‌ای به هزینه‌های انجام شده درزمان ادغام نکرد.

مخالفت ریاست دانشکده پزشکی

دکتر نیری، رییس دانشکده پزشکی، انجام کارهای ناگهانی و بدون مقدمه را موجب بروز مشکلات دانست و گفت: متأسفانه در شرایط کنونی در دانشکده پزشکی با مشکلات آموزشی، پژوهشی، اداری مالی و دانشجویی مواجهیم و به طور کلی تمامی ابعاد ماموریت‌های دانشکده با اختلال روبرو شده است.

وی شرکت در حل مشکلات را موجب توقف در تمامی کارهای روزانه عنوان کرد و افزود: علی‌رغم تاکید رییس دانشگاه برای مساعدت در انتزاع، متأسفانه تمامی وقت ما برای پاسخگویی و حل مشکلات دانشجویی سپری می‌شود و حتی تفاهم نامه‌های سال آینده دانشکده به حالت آمپاس درآمده است.

رییس دانشکده پزشکی، از وظایف دانشکده در برگزاری امتحانات مهمی همچون ارتقاء دستیاران تخصصی ابراز نگرانی کرد و گفت: در امتحان پره بورد نیز دانشگاه علوم پزشکی تهران، معین ۶ دانشگاه دیگر است که متأسفانه در شرایط کنونی تمامی برنامه ریزیها متوقف شده است.

دکتر نیری، با طرح برخی مشکلات دانشجویان و اعضای هیات علمی که در جلسات بیان شده است، خاطر نشان کرد: بر اساس اعلام کمیته ۵ نفره، کلیه ورودیهای سال ۹۰ و ۹۱ متعلق به دانشگاه علوم پزشکی تهران هستند و باید در این دانشگاه تحصیل نمایند، هر چند که این تصمیم قدمی رو به جلوست و نشان دهنده نبود امکانات لازم برای جداسازی دو دانشگاه است اما آیا این دانشجویان احتیاج به فضا، امکانات و آموزش ندارند؟

وی با بیان اینکه این تعداد دانشجو در سال ۹۰ و ۹۱ با احتساب امکانات دو طرف جذب شده‌اند، گفت: حال که نیمی از امکانات و کارمندان به دانشگاه ایران بازگشته‌اند چگونه می‌توان شرایط آموزشی لازم را در اختیار دانشجویان قرار داد؟

رییس دانشکده پزشکی، تعداد ورودیهای ۹۰ و ۹۱ را کمی بیش از سه هزار دانشجو عنوان کرد، و افزود: در حال حاضر آموزش ۸۰۰ دانشجوی پزشکی عمومی، هزارو ۲۰۰ دانشجوی دوره تخصصی، ۶۰۰ فوق تخصص و فلو شیپ و کمی بیش از ۶۰۰ دانشجوی تحصیلات تکمیلی به دانشگاه علوم پزشکی تهران سپرده شده و بر اساس اعلام کمیته ۵ نفره امکانات دانشگاه ایران نیز تا پایان دوره در اختیار تهران قرار خواهد گرفت اما متأسفانه در این مصوبه مشخص نشده است که منظور از دانشجویان، پزشکان عمومی هستند و یا متخصصین و اگر تنها دوره پزشکی عمومی را در نظر گیریم آیا ضمانت اجرایی برای اشتراک گذاری امکانات تا پایان دوره ۷ ساله وجود دارد؟

دکتر نیری، با طرح این پرسش که آیا تغییر مدیران در آینده، مشکلی در اجرای این مصوبه ایجاد نخواهد کرد؟ افزود: با این مصوبه آینده دانشجویان به چالش خواهند افتاد و تضمینی برای اجرای این مصوبه تا پایان ۷ سال وجود ندارد.

وی در ادامه ضمن انتقاد از طرح موضوعات غیر علمی گفت: بیان اینکه در گذشته ظرفیت دانشگاه علوم پزشکی تهران در پزشکی عمومی در حدود ۶۰۰ تا ۷۰۰ دانشجو بوده، مسئله‌ای غیر واقع بینانه است چرا که اکنون اقتضائات و استانداردها تغییر کرده و با بازنگری در پزشکی عمومی، در نظر داریم تا دانشجویان با کیفیت برتر را تربیت نماییم.

دکتر نیری، انتخاب استاد راهنما در پایاین نامه، نحوه پرداخت مبالغ برای پایاین نامه، چگونگی تقسیم دانشجویان را از دیگر مشکلات عنوان کرد و گفت: علاوه بر این مسائل کارمندان دانشکده پزشکی نیز با چالش مواجه شده‌اند به گونه‌ای که تعدادی از آنها در سالهای ۹۰ و ۹۱ به استخدام دانشکده درآمده‌اند و مانند دانشجویان خود را محق در انتخاب دانشگاه می دانند.

رییس دانشکده پزشکی، ضمن ابراز تاسف از صرف هزینه، وقت و انرژی برای انجام ادغام اظهار داشت: جبران هزینه‌های انفصال در سالی که با مشکلات اقتصادی و بودجه‌ای مواجهیم، امری هزینه بر برای هر دو دانشگاه و در نهایت کل کشور است و چه کسی تقبل پرداخت این خسرات و هزینه‌ها را می‌نماید