همه فوت و فن های اخذ ویزای دانشجویی

1- هزینه ها چقدر است؟

بگذارید از نقطه صفر شروع کنیم. تصور کنید شما برای ادامه تحصیل کشوری مثل آمریکا یا کانادا را انتخاب می کنید. از همین ابتدا یک جیبتان را برای هزینه «تحصیل» باید کنار بگذارید و دیگری را برای هزینه زندگی. تحصیل در اکثر دانشگاه های این دو کشور به طور عادی با پرداخت شهریه مقدور است. مقدار شهریه هم به ایالت و دانشگاه مورد نظر بستگی دارد؛ ولی معمولا تحصیل در یک دوره ارشد یا دکترا بین 20 تا 25 هزار دلار در سال هزینه دارد. برای هزینه جاری زندگی هم باید چیزی حدود سالانه 10 هزار دلار کنار بگذارید. البته این مورد بستگی به جایی که در آن ساکن هستید و سبک زندگی شما دارد.

2- تحصیل رایگان وجود ندارد؟

با خواندن قسمت قبل لابد اولین سوالی که در ذهن شما نقش می بندد این است که پس ماجرای تحصیل رایگان چیست؟ خیلی از خانواده از پرداخت چنین هزینه هایی برای تحصیل فرزندشان برنمی آیند، بنابراین دانشجویانی که سطح علمی بالاتری دارند دنبال پذیرش full fund می افتند.

این نوع پذیرش یعنی دانشگاه، هم هزینه تحصیل شما را می دهد و هم هزینه زندگی. جدا از آن سالانه 30 هزار دلار هم به شما حقوق می دهند که روی پروژه های تحقیقاتی کار کنید. البته این نوع پذیرش فقط مختص دوره دکتراست. گرفتن این پذیرش، برای افرادی که مدرک ارشد خود را در همان کشور گرفته اند راحت تر است و مدت زمان فراغت از آن هم بستگی به استاد راهنما دارد که شما را تایید کرده و تحت نظر او فعالیت می کند. به طور کلی در کشورهای کانادا و آمریکا تحصیل در دوره دکترا یک شغل محسوب می شود و باید به محصلان حقوق پرداخت شود.

3- آیا به کمک هزینه ها امید هست؟

اگر قصد دارید به امید وام و قسط و قرض دل به دریا بزنید، از همین حالا بدانید در کشوری مثل آمریکا به دانشجویان خارجی وام دانشجویی نمی دهند. بورسیه های دولتی هم معمولا به تعداد محدودی دانشجوی نخبه تعلق می گیرد که آنها هم با کلی آزمون و مصاحبه و هفت خوان رستم شناسایی می شوند.

«فاند» هم که قبلا در مورد آن صحبت کردیم مختص دکتره دکتراست و برای دوره کارشناسی ارشد اگر به دانشجویی تعلق بگیرد، حداکثر رقمی حدود 15 هزار دلار خواهد بود و هزینه تحصیل را هم تامین نمی کند. حالا می رسیم به بحث شیرین کمک هزینه های مالی. به طور کلی کمک هزینه مالی به 3 شکل وجود دارد؛ (Teacher Assistantship) TA و (Research Assistantship) RA و Fellowship یا Scholarship. TA ها کسانی هستند که کلاس های حل تمرین برگزار می کنند یا آزمایشگاه ها را اداره می کنند. در دانشگاه های آمریکا دانشجویان هر ترم می توانند درخواست TA شدن بدهند و اگر پذیرفته شدند حقوقی دریافت می کنند که معمولا برای هزینه تحصیل و زندگی کافی است. RA ها هم افرادی هستند که کمک هزینه ای بابت کمک به پیشبرد یک پروژه علمی از سوی دانشگاه با تایید استاد مربوطه دریافت می کنند.

4- انتخاب دانشگاه

وقتی دو دوتا چهارتای هزینه های تحصیل در خارج از کشور را انجام دادید باید در اولین گام دانشگاه مورد نظرتان را انتخاب کنید. برای این کار شما می توانید فهرستی از همه دانشگاه هایی که مایلید در آنها ادامه تحصیل بدهید تهیه کنید و همزمان برای همه آنها درخواست بفرستید. فقط باید دانشگاهی را انتخاب کنید که مدرک آن مورد تایید وزارت علوم ایران باشد که بعدا بتوانید در داخل کشور از آن استفاده کنید. پس از انتخاب دانشگاه باید فرم درخواست را تکمیل و پرداخت هزینه ای کمتر از 100 دلار آن را برای دانشگاه ارسال کنید. درخواست شما توسط کمیته ای در دانشگاه مقصد، با نگاه به معدل مدرک کارشناسی، کارشناسی ارشد و آزمون زبان انگلیسی بررسی می شود.

5- نمره زبان انگلیسی

همه متقاضیان تحصیل در دانشگاه های خارج از کشور باید در یکی از امتحانات رسمی زبان انگلیسی مثل تافل یا آیلنس شرکت کرده و نمره مورد نظر را کسب کرده باشند، ضمن اینکه بعضی دانشگاه ها به نمره آزمون GRE هم نیاز دارند که نسبت به تافل و آیلتس آزمون سخت تری محسوب می شود. در حال حاضر این آزمون ها در چند نوبت داخل کشور برگزار می شود اما اگر زمان آزمون در داخل را از دست بدهید مجبور می شوید برای آزمون مجدد به یکی از کشورهای همسایه مثل ترکیهس فر کنید. هزینه هر بار آزمون هم حدود 150 دلار است و حداقل نمره مورد نیاز برای هر دانشگاه متفاوت است.

6- ترجمه و ارسال مدارک

در مرحله بعد شما باید کلیه مدارک تحصیلی و ریزنمرات را در دفاتر رسمی ترجمه کرده و برای دانشگاه مقصد ارسال کنید. همراه با این مدارک باید رزومه و مستندی با عنوان SOP آماده کنید و هدفتان از تحصیل در آن رشته و دانشگاه را توضیح بدهیدا. بعد از این مرحله تازه باید یاد استادان قدیمی بکنید و امیدوار باشید شما را فراموش نکرده باشند چونب رای تکمیل مدارک نیاز به «توصیه نامه» دارید. یعنی باید از سه استاد دانشگاه معرفی نامه بگیرید که هر چه استادتان مشهورتر باشد شانس بیشتری برای پذیرفته شدن دارید.

حالا می رسیم به یکی از سخت ترین مراحل کار، جایی که شما قبل از دریافت پذیرش باید یک استاد راهنما از همان دانشگاه پیدا کنید. برای این کار شما می توانید با مراجعه به سایت رسمی دانشگاه استادانی که می توانید نظر آنها را از نظر علمی جلب کنید شناسایی و با آنها مکاتبه کنید. در ماه های مهر و آبان هم مکاتبه با استادهای خارجی خیلی منطقی نیست چون تعداد درخواست ها در این مقطع زمانی زیاد می شود و ممکن است اصلا استاد مورد نظر ایمیل شما را نبیند!

اگر آزمون زبان خود را زودتر داده باشید می توانید اواخر تابستان مکاتبات خود را انجام دهید. اگ ردر دانشگاه های خوب داخلی تحصیل کرده باشید که شانس شما بالا می رود اما اگر خیلی معدل خوبی کسب نکرده اید هم نگران نباشید. مورد داشتیم شخصی با معدل 12 از یک دانشگاه معمولی داخلی در یکی از دانشگاه های ایالات متحده پذیرش گرفته است!