چگونه با دانش آموز اخلالگر برخورد کنیم؟

چگونه با دانش آموز اخلالگر برخورد کنیم؟

 "سامانه صدای مشاور تحصیلی"

مشاوره دهنده تخصصي دانش آموزان

برای تماس با مشاورین ما از تلفن ثابت با شماره 9099071613  تماس حاصل فرمایید

تماس از ساعت 8 صبح تا 12 شب

حتي ايام تعطيل

چگونه با دانش آموز اخلالگر برخورد کنیم؟

حفظ خونسردی در مدت دخالت در رفتار دانش آموز

حفظ خونسردی در مقابل رفتار اخلالگر دانش آموز کار آسانی نیست.مخصوصا زمانی که اخلال گری دانش آموز شدید است معلم بیشتر ناراحت میشود چون احساس ناکامی می کند.دانش آموزی که نمی گذارد معلم حواس خودرا جمع کند و مطالب را آن طور که لازم است ارائه دهد وهمه را زیر نظر داشته باشدو کلاس را بر پا سازد و بتواند کار گروهی انجام بدهد معلمی که با شوق تمام درس را شروع میکند و ناگهان  متوجه می شود که دانش آموزی که از کلاس خارج میشود  یا رفیق پهلودستی خود را نیشگون میگیرد. بعید است که عصبانی نشود.

در موقعیتهای بحرانی واکنش معلم خیلی مهم است.او باید از بلند کردن صدای خود بپرهیزد تا مبادا به مشاجره بکشد.تحقیقات نشان میدهد که وقتی معلم عصبانی میشود یا دانش آموز را مورد انتقاد قرار میدهد.دانش آموزان علیه او تبلیغ میکنند.دیکتاتوری در کلاس دانش آموزان را بیشترمضطرب می کند و آنها را به اخلالگری

 وامی دارد. البته معنای جمله این نیست که معلم یا مسئولان مدرسه باید نظم را کنار بگذارند; بلکه منظور این است که:

سخت گیری باید با محبت و ادب همراه باشد . همچنان که توضیح کامل درس موجب شود که دانش آموزان مطالب خود را یاد بگیرند.توضیح کامل مقررات در جو عاطفی و تا اندازه ای خودمانی موجب می شود که از اخلالگری دانش آموزان کم شود .

معلمی که در مقابل اخلالگری های دانش آموزان با ملایمت و سرعت واکنش نشان می دهد بر آنها  اثر مثبت می گذارد آنها نیز تمایل پیدا می کنند  ملایمتر باشند و رفتارهای خود را اصلاح کنند.

معلمی که در مقابل اخلالگریهای دانش آموزان خونسردی نشان دهد و مساله را این طور مطرح کند که بالاخره اوست که باید الگو باشد ،به دانش آموزان یاد میدهد که در مواقع اختلاف با دیگران چگونه رفتار کنند . برای حفظ خونسردی یا کاهش شدت هیجان به هنگام درگیری با دانش آموزان ،چند توصیه پیشنهاد میشود :

- نباید صدای خود را بلند کرد ،بلکه باید به روال عادی سخن گفت. پیش از پاسخ دادن به دانش آموزان چند دقیقه صبر کرد (نفسهای عمیق کشید)نباید تصور کرد  که حمله های کلامی و اخلالگری های دانش آموزان مخصوصا در جهت معلم است ،بلکه باید آنها را نشانه های ناتوانی و کمک خواهی در نظر گرفت : به هنگام هیجان شدید احتمالا باید از اتخاذ تصمیم  برای هر نوع اقدامی خودداری کرد و به دانش آموز گفت     :

((اگر دوست داشته باشید ،پس از کلاس می توانیم با هم بحث کنیم ،بهتر است حالا درس را ادامه دهیم تا بعدا درباره مسا له حرف بزنیم.))

و اینک چند دور اندیشی دیگر از تشدید حمله علیه دیگران جلوگیری می کند ،

معلم همیشه باید به این فکر باشد که با دانش آموز رو در رو نشود ،او را مسخره نکند و موقعیت را به جایی نرساند که دانش آموز احساس کند ،در پیش بچه های کلاس ،همه عزت و احترام خود را از دست داده است .

معلم نباید شخصیت دانش آموزان را خرد کند . دانش آموزی که مورد اهانت قرامی گیرد ، به آسانی آمادگی پیدا نمی کند که در بحث شرکت کند .یا کار گروهی انجام دهد .نوجوان زخم خورده در پی انتقام است .

توصیه می شود که معلم حق انتخاب را به دانش آموز بدهد .

در همه موارد برای حل دشواری رفتاری ،باید ساده ترین و اقتصادی ترین راه حل را جستجو کرد ،راه حلی که به زمان ،نیرو و امکانات کمتری نیاز داشته باشد . به عبارت دیگر راه حل نباید بیشتر از خود دشواری مشکل آفرین باشد .راه حل  باید با اهمیت رفتار ناسازگار تناسب داشته باشد :هر اندازه رفتار حادتر باشد ،اقدام برای حل آن به همان نسبت مهمتر خواهد بود . برعکس هر اندازه مساله جزئیتر باشد ، دخالت برای حل آن

نیز باید کوتاهترباشد . گاهی اتفاق می افتد که با رفتار ناسازگار دانش آموز به شیوه کاملا نا متناسب برخورد میشود .

اینجاست که اقدام برطرف کردن دشواری ،زمان ونیروی بیشتر ایجاب میکند ،مثلا در برابر دیر آمدن دانش آموز یا صحبت او با رفیق پهلو دستی درس را کنار گذاشتن و با پرخاشگری واکنش نشان دادن ،مسا له را مشکلتر می کند و کمتر موثر واقع می شود .

اقدامی که فعالیت یادگیری را کمتر مختل می کند:

یکی از اهداف اصلی اداره کلاس این است که یادگیری و انگیزه برای یادگیری را مساعد کند . بنابراین ،اقدامی که برای اصلاح رفتار اخلالگر دانش آموز به عمل آید نباید جانشین فعالیت یادگیرنده شود یا دست کم کل کلاس را در بر بگیرد و تنها راه حل بنظر برسد . این نوع دخالتها ،نه تنها اثر نخواهد داشت ،بلکه آسیب روانی شدیدی به همراه خواهد آورد . معلم باید با ظرافت و به طور پنهانی وارد عمل شود . اخطارهای غیر کلامی ، نگاه متناوب به همه دانش آموزان ، توجه کردن به همه حاضران و گاهی هم مکث کردن ، شیوه هایی هستند که کمترنظم کلاس را به هم میزنند .

اقدامی که یادگیری رفتار سازگار را ممکن می کند

دانش آموز باید یاد بگیرد که به صورت گروهی کار کند ،برای این کار او باید ، به کمک معلم ،مهارتها و شایستگیهای اجتماعی خود را رشد دهد . بنابراین هر اقدامی که در جهت تغییر دادن رفتار تربیتی داشته باشد ،بدین معنا ،اقدام به تنبیه که تنها هدفش قطع رفتار ناسازگار است،فاقد جنبه تربیتی خواهد بود و در نتیجه اثر بخشی کمتری خواهد داشت . تنبیه به  دانش آموزان نشان میدهد که کدام کار را انجام ندهند ،اما نشان نمیدهد که کدام کار را انجام دهد. بنابراین ،معلم باید رفتارهای شایسته ،مناسب ،سازگار و مورد قبول را یاد بدهد،همچنان که حل مسائل ریاضی را یاد میدهد . او باید نگرش تربیتی را به جای نگرش تنبیهی به کار ببرد.

اقدامی که مسئولیت رفتار را به خود دانش آموز واگذار می کند

یکی دگر از هدفهای تعلیم و تربیت این است که کودک ،به تدریج کنترل رفتار خود را بر عهده بگیرد ،او اثر عوامل خارجی بر رفتار را کنار بگذارد و بر رشد شخصیتی مسئولیت پذیری خود متکی باشد . بنابراین معلمی که می خواهد رفتار ناسازگار دانش آموزی را تغییر دهد ،باید با این دید قدم بردارد . او با ید ترتیبی دهد که دانش آموز عوامل خارجی را کنار بگذارد و تصمیم گیریها و کنترل رفتارها را شخصا و با اراده خود دنبال  کند . برای این کار لازم است که رفتار مناسب ،همانطور که قبلا اشاره شد ،آموزش داده شود ، معلم باید سودمندی رفتارهای ناسازگاری برای زندگی آینده را نشان دهد و دانش آموز نیز واقعا آنها را ضروری احساس کند و در نتیجه به میل خود یاد بگیرد ، مثلا معلم می تواند راه حل دشواریها را آموزش دهد . از شاگرد بخواهد که برای رفع آن شخصا اقدام کند و نتیجه را گزارش دهد.