منظور از «سازمان دهی» چیست؟

تاریخ : ۱۳۹۲/۱۲/۱۷ بازدید : ۱۰۵۲

تغییرات مهم در رفتار آدمی یک شبه ایجاد نمی شود. هیچ فعالیت و تجربه ی ساده ی یادگیری به تنهایی تأثیر مهمی بر یادگیرنده ندارد.

تغییرات در شیوه های تفکر، عادات اساسی، در مفاهیم اصلی، اعمال و کردار، در نگرش ها، و علاقه های پایدار و امثال آن ها به تدریج ایجاد می شوند. به طوری که بعد از ماه ها و سال ها می توان تحقق هدف های اصلی آموزش و پرورش و شکل گرفتن آن ها را به طور محسوس مشاهده کرد. از بعضی جهات اثراتی را که تجارب تربیتی به وجود می آورند به تأثیر قطرات آب بر سنگ تشبیه کرده اند. در ظرف یک روز، یک هفته، یا یک ماه تغییر قابل توجهی در سنگ دیده نمی شود، ولی در طول سال ها فرسایش و تغییر کاملی در آن ایجاد می شود. به همین ترتیب، با مداومت و تراکم تجارب تربیتی، تغییرات مشهود در یادگیرنده به وجود می آید.

برای این که فعالیت ها و تجارب تربیتی اثر متحد و یکپارچه داشته باشند باید آن ها را چنان تنظیم کرد که همدیگر را تقویت کنند. بنابراین، سازمان دادن تجارب یادگیری مسئله ی مهمی در تنظیم برنامه های درسی است. زیرا که روی کارآیی آموزش و میزان تغییراتی که از نظر آموزش و پرورش در یادگیرنده باید به وجود آید تأثیر بسیاری دارد.

در تنظیم فعالیت های یادگیری، روابط آن ها را از نظر زمان، هم چنین از نظر موضوع، باید مورد توجه و بررسی قرار دهیم. این دو نوع رابطه به ترتیب رابطه ی عمودی و افقی در نظر گرفته می شوند. زمانی که رابطه ی بین تجاربی را که دانش آموز در درس جغرافی کلاس پنجم و جغرافی کلاس ششم کسب کند بررسی می کنیم. در واقع، سازمان عمودی را مورد توجه قرار می دهیم.

برعکس، هنگامی که رابطه ی تجارب درس جغرافی کلاس پنجم را با تاریخ همان کلاس بررسی می کنیم در این صورت سازمان افقی را در نظر گرفته ایم. هر دو جنبه ی این روابط در تعیین اثرات جمعی تجارب تربیتی مهم می باشند. اگر فعالیت ها و تجارب پیش بینی شده برای درس جغرافی کلاس ششم به طور صحیح بر روی تجارب همان درس در کلاس پنجم بنا شود یکدیگر را تقویت نموده، پرورش و توسعه ی مفاهیم جغرافیایی، مهارت ها، و غیره با عمق و وسعت بیشتری میسر خواهد بود.

اگر تجارب مربوط به درس جغرافی کلاس پنجم به طور صحیحی با تجارب درس تاریخ همان کلاس ارتباط داشته باشد به احتمال قوی همدیگر را تقویت می کنند و حائز اهمیت بیشتری می شوند و موجب وحدت نظر می گردند. بنابراین، یک برنامه ی تربیتی مؤثری را به وجود می آورند. بر عکس، اگر فعالیت ها و تجارب با همدیگر در تعارض باشند، همدیگر را خنثی می کنند، و یا اگر به طور قابل توجهی با همدیگر ارتباط نداشته باشند دانش آموزان تجاربی را کسب می کنند که هیچ نوع رابطه ی مؤثری با هم ندارند که بتوان از آن ها در زندگی روزمره استفاده کرد.

لینک های مرتبط

کلمات کلیدی : مراکز آموزشی موفقیت آموزش خلاقیت و نوآوری مدیریت آموزشی مدرسه سازمان دهی

سوالات و نظرات خود را با ما درمیان بگذارید

سوالات کاربران

نسخه قابل چاپ


نام *

ایمیل *

پیام شما *
سوال امنیتی	جمع اعداد 8 و 7

ورود به سایت

ورود به سایت

آخرین مطالب

منظور از «سازمان دهی» چیست؟

سوالات و نظرات خود را با ما درمیان بگذارید

سوالات کاربران