انواع کارکردهای نهاد مدرسه (1)

سوال محوری رویکردی

مدیران، مشاوران، معلمان و مربیان پرورشی برای ایجاد فضاهایی با نشاط و بسط و گسترش روحیه ی شادابی و امیدواری دانش آموزان چه راهکارهایی پیشرو دارند؟

به پایان رساندن کتاب های درسی، اجرای آزمون های پی در پی حافظه محور، تشویق غیر مستقیم فردگرایی تحصیلی، اکتفا به تست زنی و ... .

پس خود دانش آموزان و نیازهای دیگرشان در مواقع دلواپسی، آشفتگی، افسردگی، خستگی، تنهایی و ... چه می شود؟ پس رشد مهارت هایی که دانش آموازن نیاز دارند تا خودشان را در مواجه با فراز و نشیب زندگی شخصی، خانوادگی و اجتماعی به طور موفق اداره کنند چه می شود؟ پس رشد مهارت های اجتماعی و هدایت یاکنترل هیجانات آن ها برای موفقیت در برابر خشم، ناامیدی، ترس، غم، شک، اضطراب و ... و عوارض عبور از دوران بلوغ چه می شود؟

چگونه می توانیم با حسن انجام برنامه ها فضایی شاداب در مدارس داشته باشیم؟

با توجه به این اصل که یادگیری و تدریس، اجرای فرایند حل مسئله است، تنها کاری که تعلیم و تربیت انجام می دهد طراحی برنامه ها و کاربست روش هایی است که دانش آموزان را به یادگیرندگان مادام العمر تبدیل می کند.

... و در این راه مسئله ای که با آن رو به رو هستیم این است:

انجام چه فعالیت هایی در مدارس به نشاط، گسترش و تعمیق امیدواری و انجام فعالیت ها و تکالیف با روحیه ی شاداب منجر می شود؟ اکنون در کنار یکدیگر اندکی به راه های این "کیمیاگری در مدارس" خود بیندیشیم:

و اکنون تأمل دقیق در کلمات کلیدی برای ایده پردازی و نگاهی نو و جدید به برنامه هایی در زمینه های زیر داشته باشیم:

• هنر تدریس، هنر کمک به اکتشافات فردی و گروهی دانش آموزان است؛ نه اکتفای صرف به انتقال محفوظات.

• سفر واقعی اکتشاف فقط دیدن مناظر جدید را شامل نمی شود، بلکه به معنی گشودن نگاه جدید است.

• هنر و قدرت مشاهده ی دقیق به طور عامیانه بدبینی نامیده می شود، البته به وسیله ی آن هایی که این قدرت را ندارند.

• ادبیات و داستان ها می توانند به عنوان سکوی پرتاب برای میانجی گری و خودتنظیمی دانش آموزان عمل کنند.

• کتاب خوانی راهبرد پرورش هم دلی دانش آموزان با شخصیت های کتاب و تقویت خودشناسی آنان است.

• داستان گویی قوی ترین راه برای وارد کردن فکرهای تازه در دنیای امروز دانش آموزان است. اگر داستان های دانش آموزان را ندانیم، ممکن است آنان در زندگی گم شده باشند.

• یادداشت نویسی دانش آموز پاداشی درونی برای خودش است. وقتی دانش آموز شروع به نوشتن می کند، یادداشت های وی به دوست خوب او تبدیل می شوند. دوستی که همیشه حاضر است و فرصتی برای با دقت گوش دادن به افکار و احساسات اوست.

• نقش بازی کردن با هیجان های ظریف در تماس است. هر زمان یک دانش آموز هنر پیشه، نقش بازی می کند، خودش را پنهان نمی کند؛ او خودش را آشکار می سازد.

• نقاشی فقط شکلی دیگر از خاطرات است.

• دانش آموز هنرمند قلمش را به داخل روح خودش می زند و طبیعت خودش را به تصویر می کشد.

• موسیقی های اصیل، شنیدن و پرورش نوای احساسات و تفکرات دانش آموزان است.

• شعر قدرتمند یک قسمت شادی و قسمتی درد و قسمتی شگفتی است، با همراهی اندکی واژه.

• روایت جذاب و جدید از داستان های مبتنی بر آموزه های دینی و قرآنی، قوی ترین راه برای وارد کردن افکار، نگاه و روحیه ی تازه ی دینی در دنیای امروز دانش آموزان است.

• پرورش اندیشه ورزی و قدرت تعمق از طریق بازتاب تلاش دانش آموز در هر یک ازفعالیت های علمی، آموزشی، پرورشی و پژوهشی مذکور، تمرین روند ذهنی است که معلم و دانش آموزان تجربه می کنند تا به تجربه های قبلی بنگرند و درک خودشان را تجدید کنند و یادگیریشان را بهبود بخشند.

• فرصت های یادگیری از طریق معرفی توانمندی های ورزشی، هنری، علمی، ادبی و ... دانش آموزان در برنامه های هدفمند نیز ایجاد می شود و انگیزه ی آنان را برای خلق تجارب یادگیری جدید تقویت می کند و تلاششان را معنا می بخشد.