نکاتی برای جلوگیری از ایجاد مسائل انضباطی

1- از دانش آموز بیش از تواناییش توقع نداشته باشید.

2- در دروسی که توانایی فراگیری دارد، تشویقش کنید.

3- اگر فعالیت خارج از مدرسه مانند ورزش و... وقتش را می گیرد، با مهربانی به او تذکر دهید و ببینید چه عواملی سبب شده که گرایشش به کارهای خارج از مدرسه بیش تر شود.

4- خود را نسبت به درس و مدرسه علاقه مند نشان دهید. در مقابل موفقیت های کوچکش بی تفاوت نباشید و دائم به هر بهانه ای او را تشویق کنید.

5- بی جهت در کارهایش دخالت نکنید. از این که دائماً والدینش به مدرسه بیایند و از وضع درسش سؤال کنند متنفر است؛ چون دیگر خود را بچه نمی داند؛ بنابراین بیش تر به حرف هایش اعتماد کنید؛ مگر آن که خلافش ثابت شده باشد.

6- به او بیاموزید که از وقتش به نحو احسن استفاده کند. شب های امتحان زمان خوبی برای خواندن درس های عقب افتاده نیست.

7- به او یاد بدهید که برای درس خواندن و تفریح برنامه ریزی کند. هرگز خودتان بدون نظر او، برایش برنامه ریزی نکنید چون عمل نخواهد کرد.

8- اگر در برخی از دروس موفق نبود با او هم دردی کنید.

9- وعظ و خطابه برای او فایده ای نخواهد داشت ،به او بگویید که چه کمکی از دست شما برایش برمی آید که انجام دهید؟

10- هم دردی و تأسف شما می تواند ارتباطی خوب بین شما و او برقرار سازد که، مانع می شود او برای جبران این کمبود، دست به کارهای نامناسب بزند یا این که ترک تحصیل کند.

11- در انتخاب روش صحیح درس خواندن، راهنماییش کنید و نسبت به نمرات و اعمالش در مدرسه بی تفاوت نباشید و پیشرفتش را از نظر دور ندارید و مشوق او باشید.

12- اگر متوجه شدید که قادر نیست از حداکثر تواناییش در تحصیل استفاده کند، علت را جست وجو کنید.

13- پیرامون وضعیت خانوادگی دانش آموزان مطالعه كنید

14- طرح درس و تمامی وسایل کمک آموزشی مورد نیاز خود را آماده داشته باشید.

15- از اجرای تدریس های خشک و بی روح بپرهیزید.

16- به دانش آموزان دروغ نگویید

17- گروه بندی دانش آموز در تمامی فعالیت های کلاس و دادن نقش به دانش آموزان شرور را از یاد نبرید

18- پیرامون علل بی انضباطی جست وجو كنید

19- دانش آموزان را در خصوص قوانین و مقررات کلاس و مدرسه توجیه كنید

20- در بسیاری از موارد، در برخورد با بی انضباطی دانش آموز سکوت اختیار نموده و فقط با نگاه خود به او بفهمانید که رفتار و حرکتش اشتباه بوده است.

21- والدین و معلمان باید بدانند که بذله گویی، گاهی اثربخش است و اغلب می توان با شوخی کردن از برخوردهای بالقوه ی قابل انفجار در کودکان، جلوگیری به عمل آورد.

22- از طعنه و تمسخر و شیوه های دیگر، که به تحقیر در انظار عمومی منجر شود، باید اجتناب کرد.

23- انجام تکالیف و کارهای اضافی را نباید به عنوان شیوه ی تربیتی به کاربرد.

24- مربیان با ارائه ی توضیحاتی کافی، باید مطمئن شوند که همه ی دانش آموزان، قوانین و مقررات وضع شده و دلایل وجودی این مقررات را می شناسند.

25- تنبیه باید متناسب با جرم باشد؛ مثلاً برای تخلف های جزیی نباید تنبیه های سخت به کار گرفت.

26- باید بین مقررات وضع شده در محیط خانه و مدرسه هماهنگی لازم وجود داشته باشد و این مقررات نباید هم دیگر را نقض کنند.

27- باید عواملی را که سبب خستگی و دل زدگی دانش آموزان می گردند، از محیط زندگی او حذف کرد.

28- معلمان در کلاس، باید از شیوه های تدریس مژثرتر استفاده نمایند؛ به صورتی که کلاس حالت یک نواخت نداشته باشد.

29- والدین و مربیان باید خود نیز الگوی مناسبی در رعایت نظم و انضباط باشند.

30- وقتی والدین یا معلمان اشتباه می کنند، باید به شکلی خاص عذرخواهی کنند.

31- باید درباره ی بی انضباطی دانش آموز، به طور خصوصی، با او صحبت کرد.

32- معلمان باید اطلاعاتی درباره ی فرد فرد دانش آموزان به دست آورند. آگاهی های لازم را می توان از طریق گفت وگو با معلمان دیگر، استفاده از بایگانی ها، شرکت در فعالیت های خارج از برنامه ی تحصیلی و از والدین و دیگران به دست آورد.

33- مشورت گرفتن از دانش آموزان در طراحی آموزشی و کنترل کلاس.

34- تشکیل کنفرانس های درسی، اخلاقی و تربیتی توسط دانش آموزان.

35-دادن  فرصت خودنمایی و تفکر و تصمیم گیری به دانش آموزان

36- ارتباط مؤثر با اولیا دانش آموزان و دادن هشدارهای آموزشی و تربیتی به والدین.

37- شرکت دادن دانش آموزان در شورای آموزشگاه و در برخی موارد در شورای معلمان.