رشته صنایع غذایی گرایش کمپوت و کنسرو

رشته صنایع غذایی گرایش کمپوت و کنسرو

"سامانه صدای مشاور تحصیلی"

مشاوره دهنده تخصصي معرفی رشته

برای تماس با مشاورین ما از تلفن ثابت با شماره 9099071613  تماس حاصل فرمایید

تماس از ساعت 8 صبح تا 12 شب

حتي ايام تعطيل

رشته صنایع غذایی گرایش کمپوت و کنسرو

معرفي رشته مهندسي علوم و صنايع غذايي

وقتي صحبت از علم غذا می­شود، رشته های تغذیه و صنايع غذايي به ذهن خطور می کند، در یک توضیح کوتاه می­توان گفت که كه هرچند برخي از دروس ارائه شده در  اين رشته­ها، شباهت­هايي با هم دارند اما به­طور كلي، هدف علم تغذیه، ارتقاء سلامت و طولانی­تر کردن عمر انسان­ها است، حال آن­كه هدف اصلي علوم صنايع غذايي، طولانی­تر کردن عمر غذاها (افزايش زمان ماندگاري) و كاهش ضايعات آن­هاست. خود علوم صنايع غذايي نيز به دو رشته اصلي تقسيم مي­شوند.

• رشته­ي علوم و صنایع غذایی گرايش كنترل كيفيت كه وابسته به وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی بوده و بیشتر به کنترل بهداشت و سلامت مواد غذایی می­پردازد.
• رشته­ي مهندسی علوم و صنايع غذايي، كه وابسته به وزارت علوم، تحقیقات و فناوری بوده و بيشتر به نحوه­ي تبدیل مواد غذایی نظارت دارد.

 اطلاعاتی در مورد تاریخچه رشته علوم و صنایع غذایی:

گروه علوم و صنایع غذائی در سال 1342 در دانشکده کشاورزی دانشگاه تهران به عنوان اولین گروه آموزشی تخصصی در رشته صنایع غذائی در کشور تأسیس شد. اولين و دومين رياست گروه آن، به­ترتيب بر عهده­ي آقایان مهندس ابراهیم ریاحی و مهندس جعفر شریف بوده و بر اساس اولین برنامه توسعه آموزشی و پژوهشی اين گروه، نياز به 18 نفر کادر هیئت علمی و راه ندازي چهار رشته تحصیلی ذیل، مورد تصویب قرار گرفت.

• رشته مواد غذائی: شامل نانوایی، میکروبیولوژی صنعتی و کشاورزی، تکنولوژی کنسروسازی، خشکبارسازی، سردخانه و انبار، بسته بندی
•  لبنیات سازی:  شامل صنایع شیر و فرآورده های شیر
• مواد استخراجی: شامل قندسازی، تهیه سیلو برای دامداری، چای، توتون، الیاف نباتی
• صنایع تخمیری: شامل تقطیر و الکل کشی، سرکه سازی و تهیه مایه­ها

 گفتني است جهت تدریس علمی و عملی دروسی مانند کنسرو سازی و خشکبار از کارشناسان یونسکو استفاده گردید. 

از سال 1371، به­طور رسمي نام اين رشته از مهندسی کشاورزی– صنایع فرآورده های کشاورزی، به علوم و صنایع غذایی تغییر يافت.

 رشته مهندسی علوم و صنایع غذایی - مقطع کارشناسی:

طول دوره تحصیل

طول دوره کارشناسی رشته علوم و صنایع غذائی به­طور متوسط چهار سال و حداکثر آن طبق آئین نامه­های آموزشی مربوطه، 6 سال می­باشد. هر سال تحصیلی شامل دو نیسمال 16 هفته کامل آموزشی است. نظام آموزشی این دوره واحدی است و برای هر واحد درس نظری درهر نیمسال 16 ساعت آموزش کلاسیک در نظر گرفته شده است.

تعداد واحدها

تعداد واحدهای درسی دوره علوم صنایع غذائی 140واحد به شرح زیر است:

دروس عمومی 20 واحد

دروس علوم پایه 35 واحد

دروس اصلی 17 واحد

دروس تخصصی 68 واحد که 59 واحد آن الزامی و 9 واحد آن انتخابی است.

 رشته مهندسي علوم و صنایع غذایی - مقطع کارشناسی ارشد:

گرایش‌ها و ابعاد مختلف این رشته در کارشناسی ارشد

فناوری تبدیل مواد غذایی

یکی از معضلات روز کشورهای در حال توسعه از جمله ایران، حجم بالای ضایعات بخش کشاورزی و نیز عدم استفاده بهینه از فرآورده های جانبی این بخش است. دانش و فناوری تبدیل مواد اولیه کشاورزی، دامی و دریایی به محصولاتی با ارزش افزوده­ي بالا و نیز قابلیت نگهداری و بسته بندی آن­ها برای نگهداری در شرایط مختلف موضوع فعالیت این گرایش است. همچنین تربیت نیروی انسانی متخصص و محقق با توانایی‌های مدیریتی و راهبردی و تحقیقاتی در زمینه های فوق از دیگر مأموریت‌های این گرایش است.

 علوم مواد غذایی

علوم پایه مورد نیاز در همه گرایش‌های مربوط به فرآوری و تبدیل و مهندسی صنایع غذایی در گرایش علوم مواد غذايی مد نظر قرار می­گیرد. توانایی‌های علمی متخصصین مربوطه در این گرایش، سایر گرایش‌ها و تخصص‌ها را قادر به اتخاذ تکنیک‌های صحیح می نماید. شیمی مواد غذایی، میکروبیولوژی مواد غذایی، بیوشیمی و سایر خواص کیفی مواد غذایی محورهای اصلی آموزش و تحقیق در این گرایش هستند.

 مهندسی صنایع غذایی

بومی سازی تجهیزات و تکنولوژی‌های روز مورد استفاده در صنایع غذایی و آشنایی دانشجویان به اصول طراحی و پایه‌های دانش فنی، تجهیزات و ماشین آلات مورد استفاده در صنایع غذایی، هدف این گرایش است.

 بیوتکنولوژی مواد غذایی

روش‌های نوین علمی مورد استفاده در صنایع غذایی ، ارزش دهی به محصولات جانبی، استفاده بهینه از ضایعات و معرفی روش‌های بیوتکنولوژی در صنایع غذایی و محصولات و فناوری های مرتبط، جزو اهداف این گرایش است.

آینده شغلی و بازار کار فارغ التحصيلان اين رشته:

•   مدیر واحدهای نگهداری، فرآوری و تولیدی صنایع غذائی.
• مسئول فنی (واحدهای تولیدی پیش از آغاز فعالیت خود، موظف بودند چهار پروانه تأسیس، بهره برداری، مسؤول فنی و ساخت را از وزارت بهداشت دریافت کنند. در این میان برای دریافت پروانه مسؤول فنی باید فرد تحصیل کرده­ای به­عنوان مسؤول فنی معرفی گردد تا پس از تأیید صلاحیت او در یک کمیته قانونی در اداره کل نظارت بر مواد غذایی، پروانه مورد نیاز صادر شود. بر اساس قانون، مسؤول فنی موظف است بر تمام مراحل تولید، از تهیه مواد اولیه تا بسته بندی و توزیع یک کالا نظارت داشته باشد. همچنین تمام واردات باید با نظر مسؤول فنی و تأیید اداره کل نظارت انجام شود. از همین رو فارغ التحصیلان علوم و صنایع غذایی بهترین افراد برای پذیرش چنین مسؤولیتی هستند).
• مسئول آزمایشگاه و مدیر تولید کارخانه های تولید مواد غذائی
• خود اشتغالي (با توجه به نياز كشور به تامين غذاي بيش از 75 میلیون جمعیت و نيز وجود بازارهاي بسيار مناسب عرضه­ي محصولات غذايي در كشورهاي همسايه­ و نيز ساير كشورها، فارغ التحصيلان اين رشته، با استفاده از سرمایه شخصی يا استفاده از وام­هاي دولتي و يا جذب سرمايه افراد علاقه مند به سرمايه گذاري، قادر به احداث كارخانه­هاي خصوصي خواهند بود
• همچنين امكان استخدام و جذب فارغ التحصيلان اين رشته در برخي از وزارتخانه‌ها وسازمان‌ها وجود دارد، از جمله:

 
وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی کشور:

• انستیتو پاستور ایران
• سازمان بهزیستی کشور
• سازمان تأمین اجتماعی
• انستیتو تحقیقات تغذیه‌ای و صنایع غذایی کشور
• وزارت جهاد سازندگی

سازمان امور عشایر ایران

• شرکت سهامی شیر ایران
• شرکت خدمات مهندسی جهاد سازندگی
• شرکت سهامی شیلات ایران

وزارت بازرگانی:

• مرکزتوسعه صادرات ایران
• سازمان گسترش خدمات بازرگانی
• سازمان غله کشور
• سازمان بازرسی و نظارت بر توزیع کالا

وزارت کشاورزی:

• مؤسسه مهندسی و زراعی
• سازمان چای کشور
• شرکت سهامی کشت و صنعت شهید بهشتی و شهید رجایی
• شرکت خدمات حمایتی کشاورزی  

توانایی‌های‌ لازم :

راز موفقیت‌ دانشجوی‌ این‌ رشته‌ در دست‌یابی‌ به‌ فرآورده‌های‌ جدید و عرضه‌ آن‌ به‌ بازار و قابلیت‌ توافق‌ و سازش‌ با تقاضای‌ مشتریان‌ است و چنین‌ کاری‌ نیاز به‌ تلاش‌ و کوشش‌ بسیار دارد. از سوی‌ دیگر دانشجوی‌ این‌ رشته‌ باید آمادگی‌ کار در شهرهای‌ کوچک‌ یا حومه‌ شهرهای‌ بزرگ‌ را داشته‌ باشد چون‌ بیشتر کارخانه‌های‌ صنایع‌ غذایی‌ خارج‌ از شهرهای‌ بزرگ‌ یا در شهرهای‌ کوچک‌ مستقر هستند.