توانايي

توليد نانوذرات حساس به آلاينده‌ها

تو لید نانو ذرات- آلاینده- حققان استراليايي موفق به توليد نانوذراتي شده‌اند که نسبت به مواد فعلي حساسيت بيشتري براي شناسايي آلاينده‌ها دارد. به گزارش سرويس فناوري ايسنا، پيمايش مواد آلاينده در محل کار موضوع پژوهش محققان استراليايي بوده است، آنها در اين تحقيق روش جديدي براي ايجاد ساختارهاي ميکروسکوپي از جنس طلا ارائه کردند. فلزات، نظير طلا، در صورتي که در مقياس نانومتري درآيند، خواص شيميايي متعددي پيدا مي‌کنند. يک تيم تحقيقاتي از دپارتمان مهندسي مواد دانشگاه موناش با همکاري مرکز CSIRO روش غير معمولي پايين به بالايي براي ايجاد نانوذرات طلا ارائه کردند. نتايج اين پژوهش نشان داد که نانوذرات طلايي که آنها ساخته‌اند مي‌تواند نسبت به وجود آلاينده‌هاي زيستي و شيميايي حساسيت نشان دهد بنابراين مي‌توان از آن براي شناسايي اين مواد استفاده کرد. اين سيستم نسبت به مواد تجاري که در حال حاضر در بازار وجود دارد، 36 برابر حساسيت بيشتري دارد. علاوه‌ براين نانوساختارهاي طلا مي‌توانند پرتوهاي خورشيدي را جذب کنند، بنابراين مي‌توان از آن براي ساخت پيل‌هاي خورشيدي استفاده کرد. دو راهبرد براي توليد نانوساختارها استفاده مي‌شود: راهبرد بالا به پايين که در آن از ماده اوليه توده‌اي آغاز شده و با کاهش ابعاد آن به نانوساختار مي‌رسند، اين در حالي است که در روش پايين به بالا کار توليد از نانوذرات شروع شده تا با استفاده از آن ساختارهاي بزرگتر ايجاد شود. اين گروه تحقيقاتي دريافته است که استفاده از راهبرد پايين به بالا به آنها يک درجه آزادي جديد مي‌دهد تا با آن چيدمان نانوذرات را کنترل کرد. «باخ» از محققان اين پژوهش مي‌گويد: براي بهره‌برداري کامل از مواد جديد بايد روش‌هاي جديدي ارائه کرد تا با استفاده از آن بتوان ادوات مختلف را با هم ترکيب کرد براي مثال بايد بتوان پنل‌هاي خورشيدي را با ادوات نشان‌دهنده آلودگي ترکيب کرد. براي اين روش‌ها دو نوع کنترل ضروري است: توانايي ترکيب نانوذرات با ساختارهاي موجود و توانايي کنترل جهت‌گيري اين بلوک‌هاي نانومقياس به منظور ايجاد آرايه‌هاي منظم. «تيبوات تاي» دانشجوي دکترا و نويسنده اين مقاله مي‌گويد: استفاده از راهبرد پايين به بالا نظير انجام بازي لگو در مقياس نانو است. ذرات بسيار کوچک به يکديگر متصل شده و ساختار نهايي ايجاد مي‌شود. کنترل جهت‌گيري اين نانوميله‌ها به ما اجازه مي‌دهد تا نانوساختارهاي پيچيده ايجاد شود. با توسعه روشي براي کنترل تجمع نانوذرات روي يک سطح، ما مي‌توانيم مشکل ترکيب نانوساختارها را براي انجام يک عمل واحد حل کنيم. پژوهشگران معتقدند که از اين روش مي‌توان علاوه بر ساخت حسگر براي کاربردهاي ديگر نيز استفاده کرد.

۱۳۹۲/۴/۱۹