اجرای طرح سنجش پذیرش دانشجو به دلیل احتساب سابقه تحصیلی افراد از قابلیت بالایی برخوردار است.

 کنکور در کشور به عنوان یک امر خطیر و سرنوشت‌ساز در طول سال‌های مختلف مطرح بوده و ارائه چنین طرحی در مجلس به منظور مقابله با غول وحشت‌افزای کنکور می‌باشد.

در سال 86 مجلس شورای اسلامی قانونی را مصوب می‌کند که بر اساس آن پذیرش دانشجو بر اساس سوابق تحصیلی، سابقه پرورشی داوطلب و آزمون‌های سراسری خواهد بود.

 گزارش ارائه شده محصول 10 ماه تلاش اعضای کمیسیون آموزش و تحقیقات، سازمان سنجش، وزارت علوم، وزارت آموزش و پرورش و مرکز پژوهش‌های مجلس شورای اسلامی می‌باشد.

 قانونی که در سال 86 به تصویب مجلس رسیده بود باید در سال اول برنامه اجرایی می‌شد و کنکوری که در یکی دو سال اخیر در کشور اجرا شده فاقد قانون بوده و در شرایط خلاء قانونی ایجاد شده است لذا نیازمند بود تا به طور جدی قانونی به تصویب برسد تا بتواند خلاء مذکور را برطرف کند.

 در صورت اجرایی شدن این قانون، طی برنامه پنج ساله باید 85 درصد سوابق تحصیلی برای دانشجویان در نظر گرفته شود و هدف از اجرای چنین طرحی نیز احتساب سابقه تحصیلی است تا بتوان از پایه بنیه‌ی آموزش و پرورش را تقویت کرد.

 چرا اصرار بر تایید قانون‌گریزی است، چرا می‌خواهیم طرح جدیدی را ارائه کنیم بدون اینکه به ظرفیت‌های قانونی توجهی شود، مگر غیر از این است که سند تحول آموزش و پرورش تبیین شده است.

 چرا می‌خواهیم کنکور بماند چه کسی ذی‌نفع است؟ چه اقداماتی در راستای حل مشکلات کنکور برداشته شده است؟

سال 86 طرحی به تصویب مجلس رسید که بر اساس آن قرار بود کنکور پنج ساله حذف شود گرچه دغدغه نمایندگان در آن زمان درست بوده اما یکی از معایبی که در برگزاری کنکورها وجود دارد وجود موسساتی است که بیشتر کارهای اقتصادی انجام داده و گردش مالی بالایی دارند. آیا تاکنون به این نکته توجه شده است که چه قانونی جایگزین قانون فعلی شود تا محاسنی را برای داوطلبان داشته باشد؟

 باید بر اساس معیارهای علمی کنکور برگزار شود و به تدریج در رشته محل‌هایی که متقاضی آنها زیاد است شاهد رعایت عدالت آموزشی باشیم.

 طرحی که اکنون در جلسه علنی مجلس مورد بررسی قرار می‌گیرد دارای نقاط قوت و نقاط ضعف فراوانی است. در نقاط قوت آن ارتباط معلم با دانش‌آموز بیش از گذشته تقویت شده چرا که پیش از این کلاس‌های کنکور جایگزین چنین تعاملی شده بودند اما دارای نقاط ضعفی نیز می‌باشد چرا که رشته‌های پرمتقاضی حذف نمی‌شوند. تکلیف تغییر رشته در دانشگاه‌ها همچنان مبهم باقی می‌ماند. همچنین جزوه‌های درسی و نمونه سوال که در کلاس‌های کنکور وجود داشت جای خود را در آموزش و پرورش و مدارس پیدا می‌کند.

 گفته بودند کنکور نباشد، چگونه کنکور می‌تواند وجود نداشته باشد، باید راهکاری پیدا کنیم تا این استرسی که برای دانش‌آموزان به منظور حضور در کنکور ایجاد می‌شود برطرف شود.

 اینجا مجلس است، چطور امکا‌ن‌پذیر شده که دو سال کنکور بدون قانون در کشور برگزار شود در حالیکه دو سال است دانش‌آموزان حتی تا شب کنکور هم تکلیف خود را نمی‌دانند لذا باید سعی کنیم این خلاء قانونی پر شود و اگر غیر از این باشد بی‌قانونی تداوم می‌یابد.

 در باب ماهیت این طرح باید گفت چطور ممکن است این طرح به گونه‌ای اجرایی شود که نظام ساماندهی شده کنکور را داشته باشیم. شوراهایی که برای نظارت بر این امر در نظر گرفته‌اند تنها امر سنجش را مدیریت می‌کنند. چرا گفته شده است که روسای دانشگاه‌های برتر کشور به عنوان ناظر حضور داشته باشند اگر مبنا نظارت است مجلس باید نظارت کند چرا که نظارت کارمندان دولت بدترین نوع قانونگذاری است.

 با توجه به قانونی که بیش از این تصویب رسیده بود در عمل نتوانستیم آن را اجرایی کنیم. هدف از تصویب طرح مذکور نیز حذف کنکور نیست چرا که این حذف باید به صورت تدریجی صورت گیرد.

 باید سازوکاری تعبیه شود تا بتوانیم سوابق تحصیلی افراد را به گونه‌ای هدایت کنیم که در فرآیند تحصیلات دانشگاهی موثر باشد.

 اینها نه تنها روسای دانشگاه‌های برتر کشور هستند بلکه جزء شخصیت‌های علمی آزمون داده شده نیز می‌باشند گرچه در این طرح پیش‌بینی شده که از مجلس شورای اسلامی نیز ناظر وجود داشته باشد.

یک عده در این کشور می‌خواهند کنکور برای همیشه بماند و بنا این است که هیچ چیزی فراهم نیست و امکان اجرای چنین طرحی وجود ندارد.

 اکنون بحث حذف کنکور نیست زیرا این مساله در شرایط تحصیلی پنج ساله و با احتساب سابقه تحصیلی افراد امکان‌پذیر می‌شود.

 این طرح به دلیل احتساب سابقه تحصیلی از قابلیت بالایی برخوردار است.

gh