نظام آموزشی کشور ژاپن

نظام آموزشی کشور ژاپن

"سامانه صدای مشاور تحصیلی"

مشاوره دهنده تخصصی اعزام دانشجو

برای تماس با مشاورین ما تنها با تلفن ثابت و بدون گرفتن کد، با شماره  9099071613  تماس بگیرید.

تماس از 8 صبح تا 12 شب

حتی ایام تعطیل

نظام آموزشی کشور ژاپن

كشور ژاپن با داشتن يكي از عالي ترين استاندارد‌هاي آموزشي، از نرخ باسوادي بالايي برخوردار  مي‌باشد.

در حدود 93 درصد كودكان وارد مقطع تكميلي متوسطه شده ، و تقريباً تمامي آنان فارغ التحصيل مي‌شوند.

ژاپن در سال 2000، با نرخ 40 درصد بالاترين نرخ تعداد ثبت نام را در جهان توسعه يافته دارا بوده و تعداد كثيري دانشگاه دولتي و خصوصي جهت خدمت به مردم داشته است.

ژاپن به طرزي شگفت انگيز با تغيير ساختار جمعيت مواجه  مي‌شود ، با پايين آوردن نرخ زاد و ولد و افزايش انتظارات از زندگي ، جمعيت افراد بزرگسال به ميزان چشم گيري رو به افزايش گذاشته است.

يكي از عواقب اين مسئله اين است كه ديگر دانشجوي ژاپني كافي جهت پر كردن تمام دانشگاه‌هاي ژاپن وجود ندارد ، به اين معنا  دانشگاه‌ ها بزودي مجبور مي‌شوند در خارج از كشور بدنبال دانشجو باشند و يا بايد استاندارد‌هاي تكميل كننده بازار داخلي براي دانشجويان را ارتقاء بخشند.

به طور كلي ميتوان گفت كه تحصيل در ژاپن ، براي دانشجويان خارجي روز به روز آسان ترمي‌شود.آموزش ابتدايي ومقدماتي متوسطه  تا دهه 1950 به نرخ ثبت نام بيش از99%رسيده بود و تقريباَ همان نرخ را تا زمان حاضر نگه داشته است.

در حاليكه درسال 1950 تعداد دانش‌آموزان راهي آموزش متوسطه تقريباَ 6740300  نفر بود،اين رقم دردهه 90 به بيش از 105ميليون نفر بالغ گرديد.

 تعداد دانش‌آموزان راهي كالج‌ ها يا دانشگا‌ها تاسال 1995 ، تقريباَ به  600000 بالغ مي گرديد ،

درحاليكه اين تعداد درسال 1950  فقط  770000  نفر بود . سهم فارغ التحصيلان مدارس متوسطه عازم موسسات آموزش عالي قبل از 1990 زير 35% بوده است ، اما تا سال 1998 به  42% افزايش يافته است.

امروزه  ، 95% دانش‌آموزان ژاپني در نوعي از برنامه پيش دبستاني شكل كودكستان و يا در مهد كودك روزانه ثبت نام مي‌كنند (پيك 1992، توبين و ووداويدسون1989) دانش‌آموزان پس 6 سال را در مدرسه ابتدايي(شوگاكو)، 3 سال در دوره مقدماتي متوسطه (چوگاكوه)، و3 سال را در دبيرستان (كوتاگاكو)سپري مي‌كنند.

تقريباً 30% از دانش‌آموزان سطح دبيرستان در مدارس خصوصي ثبت نام مي‌كنند (اداره آمار 1993).همچنين مدارس ويژه‌اي در تمام سطوح براي دانش‌آموزان داراي معلوليت‌هاي جدي ونيز براي تعداد اندكي از نخبگان وجود دارد كه توسط ملت سرمايه گذاري شده و دبيرستان‌‌هاي 5 ساله هستند.

با اين وجود، ثبت نام در مدارس ويژه و مدارس 5 ساله درصد اندكي از كل ثبت نام ‌ها را شامل  مي‌شود.

روند ثبت نامي كودكان در مدارس مختلف طي سال 1996

آموزش براي دانش‌آموزان از 6 تا 15 سال اجباري است (يعني براي دانش‌آموزان سطوح ابتدايي و راهنمايي).

اين آموزش رايگان است، اگر چه كه والدين بايد وسايل لازم همچون روپوش، كيت‌هاي رياضي، ومجموعه ‌هاي خوشنويسي را تهيه نمايند مدارس ابتدايي معمولاً در مناطق نزديك به خانه كودك قرار دارند، و در طول سال‌هاي دبستان گروه‌هاي كوچكي از كودكان (به راهنمايي دانش‌آموزان بزرگتر يكي از، والدين يا معلم ) را  مي‌توان ديد كه پياده روانه مدرسه هستند. در پايان سال سوم راهنمايي، دانش‌آموزان بايد دبيرستاني را كه خوا‌هان ورود به آن هستند، انتخاب كنند و اغلب بايد در امتحانات ورودي آن شركت كنند درحاليكه تقريباً تمام كودكان تا سطح دبيرستان ادامه تحصيل  مي‌دهند، اما ضمانتي براي قبولي آن‌ها در دبيرستان وجود ندارد.

دانش‌آموزان چند امكان براي ورود به دبيرستان دارند. اول از همه،دبيرستان ‌هايي دولتي، خصوصي، وتعدادي معدودي دبيرستان‌هاي با سرمايه گذاري ملي وجود ندارند.در بخش خصوصي ودولتي، دبيرستان‌هاي علمي يا غير علمي مي‌توانند شامل حال دانش‌آموزان شوند. حدود 25% دانش‌آموزان بالاخره وارد بخش غيرعلمي مي‌شوند، اگر چه كه بيشتر آن‌ها اصولاً اميد دارند كه به دبيرستان‌هاي علمي وارد شوند (منبوشوMombusho(1993)). آنهايي كه نمي‌توانند وارد دبيرستان ودولتي تمام وقت يا خصوصي شوند ممكن است در دوره ‌هاي مكاتبه‌اي و آموزشگاه‌هايي وجود ندارند كه آماده پذيرش دانش‌آموزاني هستند كه نتوانست‌هاند جاي ديگري در سيستم آموزشي پيدا كنند