شناسایی برخی از مشکلات سال کنکور

۱) ناامیدی نسبت به هدف

یکی از مشکلاتی که اغلب داوطلبان کنکور با آن دست به گریبان هستند این است که در مقاطع مختلف دچار ناامیدی می‌شوند و خود را لایق آن هدفی که ابتدا در نظر گرفته بودند، نمی‌دانند. این مشکل معمولا در ماه‌های بهمن و اسفند رخ می‌دهد. بعد از عید و با نزدیک شدن به کنکور موج دیگری از یأس و ناامیدی به سوی داوطلبان هجوم می‌آورد و خیل عظیمی از آن‌ها را به حاشیه می‌کشاند و از هدفشان دور می‌سازد تا جایی که صحنه‌ی رقابت خلوت و خلوت‌تر می‌شود افرادی که در این مقاطع بر احساس خود غلبه و تنها به مسیر فکر کنند یا به عبارتی دیگر، کار خود را با روحیه‌ و تمرکز ادامه دهند، می‌توانند به هدفی ورای هدف اولیه برسند و نتیجه‌ای بسیار به‌تر از آن چیزی که به آن، فکر می‌کردند بگیرند؛ چرا که اکثر داوطلبان در این مقاطع در بحران به سر می‌برند و افرادی که بر بحران فایق آیند می‌توانند با پشت سر گذاشتن رقبا نتیجه‌ای عالی کسب کنند.

هیچ‌گاه به ناامیدی و هرگونه افکار منفی و مزاحم اجازه ندهید که به مغز شما وارد شوند و این نکته را فراموش نکنید که انسان به‌عنوان اشرف مخلوقات، می‌تواند به تمام اهداف خود در دایره‌ی تقدیر الهی برسد پس با توکل به خدا تمام توان خود را به کار گیرید و بدانید که نتیجه هم به نفع شما خواهد بود.

«عَسَی ان تَکرَهوا شَیئا و هُوَ خیر لکم و عسی ان تُحِبوا شیئا و هو شر لکم و الله یعلم و انتم لاتعلمون: چه بسا چیزی را دوست نداشته باشید حال آن که خیر شما در آن است و یا چیزی را دوست داشته باشید حال آن که شر شما در آن است و خدا می‌داند و شما نمی‌دانید.» (بقره ۲۱۶)

پارسال (سال کنکور) دو جمله‌ی جالب به دیوار اتاقم زده بودم که به نظرم می‌تواند به کنکوری‌ها کمک کند:

«ره‌رو آن نیست که گه تند و گهی خسته رود ره‌رو آن است که آهسته و پیوسته رود»

«امید، آخرین چیزی است که می‌میرد.»

پس هرگاه دچار ناامیدی شدید، بدانید که با تلاش در این مقاطع می‌توانید از رقبا پیشی بگیرید چرا که این یأس به سراغ همه می‌آید و موفق، آن است که از این زمان‌ها نهایت استفاده را ببرد و خود را از دیگران متمایز کند.

۲) اضطراب و عدم آرامش

یکی دیگر از مشکلات داوطلبان کنکور این است که دچار اضطراب ‌می‌شوند و آرامش خود را از دست می‌دهند، این اضطراب و عدم آرامش حاصل افکار ماست و درواقع افکار خودمان باعث اضطراب ما می‌شوند، افکاری از قبیل عقب بودن از دیگران، انتظار اطرافیان از ما و استرس از این که مبادا نتیجه‌ی دل‌خواه آن‌ها گرفته نشود، فکر کردن به روابط عاطفی و ...

موثرترین کاری که می‌تواند آرامش را در شما جاودانه و در مقابل هر فکر منفی شما را بیمه کند، فکر کردن به خدا و واگذاری خود به اوست، در سخت‌ترین لحظات چند رکعت نماز چنان آرامشی به انسان می‌دهد که انگار خوش‌بخت‌ترین انسان روی زمین است (دید مادی). پس مهم‌ترین کاری که اجرا می‌کنیم رجوع به خداست و همه‌ی خواسته‌های خود را از او می‌خواهیم و انتظارمان را از دیگران کم می‌کنیم تا همواره در آرامش باشیم. وظیفه‌ی فرد داوطلب این است که تلاش کند و مهم نیست که دیگران در مورد نتیجه‌ی او چه فکری می‌کنند، مهم این است که از تلاش خودش راضی باشد، مطمئنا اگر داوطلب خود را به خدا بسپارد و تلاش کند و نتیجه را به او واگذار کند (توکل)، هیچ ترس و اضطرابی بر او وارد نمی‌شود، البته عدم اضطراب به معنی بی‌خیالی نیست بلکه مقصود دور کردن اضطراب مخرب است و گرنه اضطراب سازنده می‌تواند به فرد کمک کند.

قانون جاذبه بیان می‌کند هر فکری که در ذهن شماست، آن را جذب می‌کنید و به سوی شما می‌آید در حالی که مهم نیست چه احساسی نسبت به آن فکر دارید، مهم این است که به آن، فکر می‌کنید. پس اگر ما نسبت به چیزی اضطراب داریم یا از آن می‌ترسیم، آن چیز را به سوی خود جذب می‌کنیم و برای ما اتفاق می‌افتد، در حقیقت همین اضطراب ما باعث رخ‌دادهای ناگوار می‌شود و تمام اتفاق‌هایی را که باعث اضطراب ما می‌شوند به سوی خود جذب می‌کنیم و مسبب همه‌ی رخ‌دادها خود ما هستیم پس با آرامش می‌توانیم به خودمان کمک کنیم و به صورتی هوشمندانه خود را مدیریت کرده و به سوی موفقیت رهنمون سازیم.

سرچشمه‌ی آرامش خداست و مادر که نمونه‌ای کوچک از این آرامش است، می‌تواند با صحبت‌های گرم و رفتارهای مناسب، کمکی بر آرامش فرد باشد.

۳) خسته شدن از درس و زندگی یکنواخت

یکی دیگر از مشکلاتی که داوطلبان در سال کنکور با آن مواجه می‌شوند خستگی و یک‌نواختی است که به‌راحتی می‌توان بر آن غلبه کرد کافی است کار مورد علاقه‌ی خود را در برنامه جای دهید و در مقاطعی از روز که احساس خستگی کردید استراحت کنید یا حتی چند روز به خود استراحت دهید، فقط مراقب باشید که این استراحت‌ها دلیلی برای درس نخواندن و امید به روزهای آینده نشود. من به شخصه هیچ‌گاه با خستگی درس نخواندم. جمعه‌ها بعداز ظهر به خودم استراحت می‌دادم و کار مورد علاقه‌ی خودم را می‌کردم و در هفته یک سریال و برنامه‌ی نود در برنامه‌ام بود. پس از یک یا یک ساعت و نیم مطالعه یک ربع استراحت، همیشگی بود، یک بار در اسفند و بار دیگر در اردیبهشت یک هفته مطالعه را تعطیل کردم تا خستگی و یک‌نواختی از بین رود و هنگام مطالعه کاملا شاداب و پرانرژی باشم ولی از سایر اوقات به صورت مفید استفاده می‌کردم.