چگونه هوای داخل ساختمان مدرسه را مطبوع کنیم؟

مادامی كه كودكان خود را هر روز به مدرسه می فرستیم، بسیار حائز اهمیت است كه بدانیم چقدر مدارس كودكانمان تمیز و بهداشتی هستند. از آنجا كه دانش آموزان به طور تقریبی طی هر سال تحصیلی ۱۴۰۰ ساعت از زندگی خود را داخل ساختمانهای مدارس سپری می كنند، یكی از موضوعات مهم، كیفیت هوای داخل مدارس است، بویژه برای كودكانی كه از آلرژی و آسم رنج می برند. طبق گزارش انجمن بیماریهای ریوی آمریكا، بیماری آسم قریب به ۵ میلیون كودك را گرفتار كرده و هر ساله منجر به ده میلیون روز غیبت از مدرسه می شود. بدین ترتیب آسم علت شماره یك غیبت های مدرسه ناشی از بیماریهای مزمن است. فقدان كیفیت خوب هوای داخل ساختمان مدارس، تأثیر نامطلوب بر روی كودكان آسمی خواهد داشت. می دانیم كه وجود هوای تازه ،جریان هوای مناسب و مرطوب نگاه داشتن هوا در خانه بسیار مهم است، پس چرا این امر در مدارس واقع نشود؟

خوشبختانه مدارس با استفاده مداوم از سیستم های تهویه مطبوع، می توانند سبب كاهش مسائل و مشكلات كیفیت هوا شوند. گرد و خاك زدایی از كلیه سطوح، همگام با تهویه مناسب و كنترل رطوبت، عنصر كلیدی در نگاهداری كیفیت مطلوب هوا در مدارس است. دكتر ماری لیزلی، پزشك متخصص آلرژی اطفال می گوید: محیط مدرسه باید با همكاری اولیا و والدین، به گونه ای باشد كه همزمان با راحتی و آسایش كودكان، سبب افزایش یادگیری نیز شود.

 عوامل بسیاری می توانند كیفیت هوای مدرسه را تحت تأثیر قرار دهند، از جمله ورود هوا از منابع خارج، سیستم های تهویه، مصالح ساختمانی، فعالیتهای داخل ساختمان، رفت و آمد مردم، چاپگرها و دستگاههای كپی، ماژیك های خشك و مرطوب و مبلمان. بنابراین نظافت كلیه سطوح داخل مدرسه، كفپوش ها، عایق های سقف، دیوارها، پنجره ها، مبلمان و تخته ها هر یك نقش مساوی در كیفیت هوای مدرسه دارند. به عنوان مثال، نظافت كفپوش و موكتهای مدرسه می تواند سبب كاهش گرد و خاك و دیگر مواد حساسیت زا گردد.

در برخی مدارس جهت سهولت نشستن و راه رفتن و نیز ایجاد محیط یادگیری سالمتر، از موكت استفاده می شود كه وسیله ای ارزان و كم خرج بوده و نگاهداری آن از طریق استفاده از مكنده ها(جاروبرقی)، تمیز كردن لكه ها و شستن آن دوبار در سال می‏باشد. نظافت صحیح موكت می تواند سبب بهبود كیفیت هوای داخل مدارس شود، زیرا ذراتی كه بر روی موكت نشسته اند، نمی توانند دوباره در هوا معلق شده و در نتیجه خارج از هوای تنفسی قرار می گیرند. اما در مدارسی كه كف پوشهای سخت مانند سرامیك وسنگ به كار برده شده است، با ورود و خروج دانش آموزان از راهروها و كلاسها ذرات قرار گرفته بر روی آنها دوباره در هوا معلق شده و وارد هوای تنفسی می شوند. همچنین نظافت این گونه كف پوشها با جاروهای خشك، سبب دوباره معلق شدن و پخش شدن ذرات گرد و خاك شده و استفاده از تی های مرطوب و خیس نیز تنها سبب پخش شدن مجدد خاكهای كثیف می شود.

جلا دادن و براق كردن این كف پوشها نیز موضوعی زمان بر است. موكتها تنها نیازمند دو كار اساسی جهت نظافت می باشند: استفاده از واكیوم(جاروبرقی) به طور مرتب و شستشوی آنها به طور دوره ای. به كارگیری جاروبرقی در قسمت های پررفت و آمد مانند راهروها و فواصل بین نیمكتها به طور روزانه، قسمت اعظم گردوخاك و كثافات را می زداید. استفاده از جاروبرقی به طور روزانه نسبت به جاروكشیدن، تی كشیدن، جلا دادن و نظافت كف پوشهای سخت، هم وقت كمتری برده و هم مواد شوینده كمتری مصرف می شود. استفاده از جاروبرقی برای موكتها سبب جلوگیری از انباشت و تراكم ذرات شده و از زیبایی اولیه موكت محافظت می كند. برای این كار واكیومها باید دارای قدرت مكندگی بالا و فیلتراسیون مؤثری باشند كه سبب خاك زدایی بهتر و عدم آسیب به موكت گردند.

همچنین شستشوی دوره ای موكتها باید یك بار، درست قبل از شروع مدارس و یك بار طی تعطیلات زمستانه (در كشور ما تعطیلات نوروز) انجام گیرد. این شستشو، سبب زدودن ذرات و لكه هایی می شود كه طی جارو كشیدن روزانه پاك نشده اند. پس از شستشو، باید تمامی مواد شوینده و كفها خارج شده و به سرعت، موكت خشك شود. طی عمل شستشو و چند ساعت پس از آن، سیستم های تهویه هوا و گرمایش ساختمان باید برقرار باشد.